Žalmy 147
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Chvalte Hospodina, nebo dobré jest zpívati žalmy Bohu našemu, nebo rozkošné jest, a ozdobná jest chvála.
1Haleluja! Ĉar estas bone kanti al nia Dio, Ĉar agrabla estas la glorkantado.
2Stavitel Jeruzaléma Hospodin, rozptýlený lid Izraelský shromažďuje,
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
3Kterýž uzdravuje skroušené srdcem, a uvazuje bolesti jejich,
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandaĝas iliajn vundojn.
4Kterýž sčítá počet hvězd, a každé z nich ze jména povolává.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili ĉiuj Li donas nomojn.
5Velikýť jest Pán náš, a nesmírný v síle; rozumnosti jeho není počtu.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia saĝo estas nemezurebla.
6Pozdvihuje pokorných Hospodin, ale bezbožné snižuje až k zemi.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas ĝis la tero.
7Zpívejte Hospodinu s díkčiněním, zpívejte žalmy Bohu našemu na citaře,
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
8Kterýž zastírá nebesa hustými oblaky, nastrojuje zemi déšť, a vyvodí trávu na horách.
8Li kovras la ĉielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
9Kterýž dává hovadům potravu jejich, i mladým krkavcům, kteříž volají k němu.
9Li donas al la bruto ĝian nutraĵon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
10Nemáť v síle koně zalíbení, aniž se kochá v lejtkách muže udatného.
10Ne la forton de ĉevalo Li ŝatas; Ne la femuroj de homo al Li plaĉas:
11Líbost má Hospodin v těch, kteříž se ho bojí, a kteříž doufají v milosrdenství jeho.
11Plaĉas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
12Chval, Jeruzaléme, Hospodina, chval Boha svého, Sione.
12Laŭdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
13Nebo on utvrzuje závory bran tvých, požehnání udílí synům tvým u prostřed tebe.
13Ĉar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
14On působí v končinách tvých pokoj, a bělí pšeničnou nasycuje tě.
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
15On když vysílá na zemi rozkaz svůj, velmi rychle k vykonání běží slovo jeho.
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
16Onť dává sníh jako vlnu, jíním jako popelem posýpá.
16Li donas neĝon kiel lanon, Li ŝutas prujnon kiel cindron.
17Hází ledem svým jako skyvami; před zimou jeho kdo ostojí?
17Li ĵetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontraŭstaros al Lia frosto?
18Vysílaje slovo své, rozpouští je; hned jakž povane větrem svým, anť tekou vody.
18Li sendas Sian vorton, kaj ĉio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
19Zvěstuje slovo své Jákobovi, ustanovení svá a soudy své Izraelovi.
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn leĝojn kaj decidojn al Izrael.
20Neučinilť tak žádnému národu, a protož soudů jeho nepoznali. Halelujah.
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.