Psalmen 147
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Lobet den HERRN! denn unsern Gott loben, das ist ein köstlich Ding; solch Lob ist lieblich und schön.
1Haleluja! Ĉar estas bone kanti al nia Dio, Ĉar agrabla estas la glorkantado.
2Der HERR baut Jerusalem und bringt zusammen die Verjagten Israels.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
3Er heilt, die zerbrochnes Herzens sind, und verbindet ihre Schmerzen.
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandaĝas iliajn vundojn.
4Er zählt die Sterne und nennt sie alle mit Namen.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili ĉiuj Li donas nomojn.
5Der HERR ist groß und von großer Kraft; und ist unbegreiflich, wie er regiert.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia saĝo estas nemezurebla.
6Der Herr richtet auf die Elenden und stößt die Gottlosen zu Boden.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas ĝis la tero.
7Singet umeinander dem HERRN mit Dank und lobet unsern Gott mit Harfen,
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
8der den Himmel mit Wolken verdeckt und gibt Regen auf Erden; der Gras auf Bergen wachsen läßt;
8Li kovras la ĉielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
9der dem Vieh sein Futter gibt, den jungen Raben, die ihn anrufen.
9Li donas al la bruto ĝian nutraĵon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
10Er hat nicht Lust an der Stärke des Rosses noch Gefallen an eines Mannes Schenkeln.
10Ne la forton de ĉevalo Li ŝatas; Ne la femuroj de homo al Li plaĉas:
11Der HERR hat Gefallen an denen, die ihn fürchten, die auf seine Güte hoffen.
11Plaĉas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
12Preise, Jerusalem, den HERRN; lobe Zion, deinen Gott!
12Laŭdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
13Denn er macht fest die Riegel deiner Tore und segnet deine Kinder drinnen.
13Ĉar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
14Er schafft deinen Grenzen Frieden und sättigt dich mit dem besten Weizen.
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
15Er sendet seine Rede auf Erden; sein Wort läuft schnell.
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
16Er gibt Schnee wie Wolle, er streut Reif wie Asche.
16Li donas neĝon kiel lanon, Li ŝutas prujnon kiel cindron.
17Er wirft seine Schloßen wie Bissen; wer kann bleiben vor seinem Frost?
17Li ĵetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontraŭstaros al Lia frosto?
18Er spricht, so zerschmilzt es; er läßt seinen Wind wehen, so taut es auf.
18Li sendas Sian vorton, kaj ĉio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
19Er zeigt Jakob sein Wort, Israel seine Sitten und Rechte.
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn leĝojn kaj decidojn al Izrael.
20So tut er keinen Heiden, noch läßt er sie wissen seine Rechte. Halleluja!
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.