Psalmen 147
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Lobet den HERRN! denn unsern Gott loben, das ist ein köstlich Ding; solch Lob ist lieblich und schön.
1Лэудаць пе Домнул! Кэч есте фрумос сэ лэудэм пе Думнезеул ностру, кэч есте плэкут ши се кувине сэ-Л лэудэм.
2Der HERR baut Jerusalem und bringt zusammen die Verjagten Israels.
2Домнул зидеште ярэшь Иерусалимул, стрынӂе пе сургюниций луй Исраел,
3Er heilt, die zerbrochnes Herzens sind, und verbindet ihre Schmerzen.
3тэмэдуеште пе чей ку инима здробитэ ши ле лягэ рэниле.
4Er zählt die Sterne und nennt sie alle mit Namen.
4Ел сокотеште нумэрул стелелор ши ле дэ нуме ла тоате.
5Der HERR ist groß und von großer Kraft; und ist unbegreiflich, wie er regiert.
5Маре есте Домнул ностру ши путерник прин тэрия Луй, причеперя Луй есте фэрэ марӂинь.
6Der Herr richtet auf die Elenden und stößt die Gottlosen zu Boden.
6Домнул сприжинэ пе чей ненорочиць ши добоарэ пе чей рэй ла пэмынт.
7Singet umeinander dem HERRN mit Dank und lobet unsern Gott mit Harfen,
7Кынтаць Домнулуй ку мулцумирь, лэудаць пе Думнезеул ностру ку харпа!
8der den Himmel mit Wolken verdeckt und gibt Regen auf Erden; der Gras auf Bergen wachsen läßt;
8Ел акоперэ черул ку норь, прегэтеште плоая пентру пэмынт ши фаче сэ рэсарэ ярба пе мунць.
9der dem Vieh sein Futter gibt, den jungen Raben, die ihn anrufen.
9Ел дэ хранэ вителор ши пуилор корбулуй кынд стригэ.
10Er hat nicht Lust an der Stärke des Rosses noch Gefallen an eines Mannes Schenkeln.
10Ну де путеря калулуй Се букурэ Ел, ну-Шь гэсеште плэчеря ын пичоареле омулуй.
11Der HERR hat Gefallen an denen, die ihn fürchten, die auf seine Güte hoffen.
11Домнул юбеште пе чей че се тем де Ел, пе чей че нэдэждуеск ын бунэтатя Луй.
12Preise, Jerusalem, den HERRN; lobe Zion, deinen Gott!
12Лаудэ пе Домнул, Иерусалиме, лаудэ пе Думнезеул тэу, Сиоане!
13Denn er macht fest die Riegel deiner Tore und segnet deine Kinder drinnen.
13Кэч Ел ынтэреште зэвоареле порцилор, Ел бинекувынтязэ пе фиий тэй ын мижлокул тэу;
14Er schafft deinen Grenzen Frieden und sättigt dich mit dem besten Weizen.
14Ел дэ паче цинутулуй тэу ши те сатурэ ку чел май бун грыу.
15Er sendet seine Rede auf Erden; sein Wort läuft schnell.
15Ел Ышь тримите порунчиле пе пэмынт, Кувынтул Луй аляргэ ку юцялэ маре.
16Er gibt Schnee wie Wolle, er streut Reif wie Asche.
16Ел дэ зэпада ка лына, Ел пресарэ брума албэ ка ченуша.
17Er wirft seine Schloßen wie Bissen; wer kann bleiben vor seinem Frost?
17Ел Ышь азвырле гяца ын букэць: чине поате ста ынаинтя фригулуй Сэу?
18Er spricht, so zerschmilzt es; er läßt seinen Wind wehen, so taut es auf.
18Ел Ышь тримите Кувынтул Сэу ши ле топеште; пуне сэ суфле вынтул Луй, ши апеле кург.
19Er zeigt Jakob sein Wort, Israel seine Sitten und Rechte.
19Ел дескоперэ луй Иаков Кувынтул Сэу, луй Исраел, леӂиле ши порунчиле Сале.
20So tut er keinen Heiden, noch läßt er sie wissen seine Rechte. Halleluja!
20Ел н-а лукрат аша ку тоате нямуриле ши еле ну куноск порунчиле Луй. Лэудаць пе Домнул!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.