Psalmen 94
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1HERR, Gott, des die Rache ist, Gott, des die Rache ist, erscheine!
1Доамне, Думнезеул рэзбунэрилор, Ту, Думнезеул рэзбунэрилор, аратэ-Те!
2Erhebe dich, du Richter der Welt; vergilt den Hoffärtigen, was sie verdienen!
2Скоалэ-Те, Жудекэторул пэмынтулуй, ши рэсплэтеште челор мындри дупэ фаптеле лор!
3HERR, wie lange sollen die Gottlosen, wie lange sollen die Gottlosen prahlen
3Пынэ кынд вор бируи чей рэй, Доамне, пынэ кынд вор бируи чей рэй?
4und so trotzig reden, und alle Übeltäter sich so rühmen?
4Ей цин кувынтэрь путерниче, ворбеск ку труфие ши тоць чей че фак рэул се фэлеск.
5HERR, sie zerschlagen dein Volk und plagen dein Erbe;
5Ей здробеск пе попорул Тэу, Доамне, ши асупреск моштениря Та.
6Witwen und Fremdlinge erwürgen sie und töten die Waisen
6Ынжунгие пе вэдувэ ши пе стрэин, учид пе орфань
7und sagen: “Der HERR sieht's nicht, und der Gott Jakobs achtet's nicht.”
7ши зик: „Ну веде Домнул ши Думнезеул луй Иаков ну я аминте!”
8Merket doch, ihr Narren unter dem Volk! Und ihr Toren, wann wollt ihr klug werden?
8Тотушь ынвэцаци-вэ минте, оамень фэрэ минте! Кынд вэ вець ынцелепци, небунилор?
9Der das Ohr gepflanzt hat, sollte der nicht hören? Der das Auge gemacht hat, sollte der nicht sehen?
9Чел че а сэдит урекя с-ар путя сэ н-аудэ? Чел че а ынтокмит окюл с-ар путя сэ ну вадэ?
10Der die Heiden züchtigt, sollte der nicht strafen, -der die Menschen lehrt, was sie wissen?
10Чел че педепсеште нямуриле с-ар путя сэ ну педепсяскэ, Ел, каре а дат омулуй причепере?
11Aber der HERR weiß die Gedanken der Menschen, daß sie eitel sind.
11Домнул куноаште гындуриле омулуй: штие кэ сунт дешарте.
12Wohl dem, den du, HERR, züchtigst und lehrst ihn durch dein Gesetz,
12Фериче де омул пе каре-л педепсешть Ту, Доамне, ши пе каре-л ынвець дин Леӂя Та,
13daß er Geduld habe, wenn's übel geht, bis dem Gottlosen die Grube bereitet werde!
13ка сэ-л лиништешть ын зилеле ненорочирий, пынэ се ва сэпа гроапа челуй рэу!
14Denn der HERR wird sein Volk nicht verstoßen noch sein Erbe verlassen.
14Кэч Домнул ну ласэ пе попорул Сэу ши ну-Шь пэрэсеште моштениря.
15Denn Recht muß doch Recht bleiben, und dem werden alle frommen Herzen zufallen.
15Чи се ва фаче одатэ жудеката дупэ дрептате ши тоць чей ку инима куратэ о вор гэси бунэ.
16Wer steht bei mir wider die Boshaften? Wer tritt zu mir wider die Übeltäter?
16Чине мэ ва ажута ымпотрива челор рэй? Чине мэ ва сприжини ымпотрива челор че фак рэул?
17Wo der HERR nicht hülfe, so läge meine Seele schier in der Stille.
17Де н-ар фи Домнул ажуторул меу, кыт де курынд ар фи суфлетул меу ын тэчеря морций!
18Ich sprach: Mein Fuß hat gestrauchelt; aber deine Gnade, HERR, hielt mich.
18Орь де кыте орь зик: „Ми се клатинэ пичорул”, бунэтатя Та, Доамне, мэ сприжинэ тотдяуна.
19Ich hatte viel Bekümmernisse in meinem Herzen; aber deine Tröstungen ergötzten meine Seele.
19Кынд гындурь негре се фрэмынтэ ку грэмада ынэунтрул меу, мынгыериле Тале ымь ынвиорязэ суфлетул.
20Du wirst ja nimmer eins mit dem schädlichen Stuhl, der das Gesetz übel deutet.
20Те вор пуне чей рэй сэ шезь пе скаунул лор де домние, ей, каре прегэтеск ненорочиря ла адэпостул леӂий?
21Sie rüsten sich gegen die Seele des Gerechten und verdammen unschuldig Blut.
21Ей се стрынг ымпотрива веций челуй неприхэнит ши осындеск сынӂе невиноват.
22Aber der HERR ist mein Schutz; mein Gott ist der Hort meiner Zuversicht.
22Дар Домнул есте турнул меу де скэпаре, Думнезеул меу есте стынка мя де адэпост.
23Und er wird ihnen ihr Unrecht vergelten und wird sie um ihre Bosheit vertilgen; der HERR, unser Gott, wird sie vertilgen.
23Ел ва фаче сэ кадэ асупра лор нелеӂюиря, Ел ый ва нимичи прин рэутатя лор; Домнул Думнезеул ностру ый ва нимичи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.