Psalmen 38
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ein Psalm Davids, zum Gedächtnis. HERR, strafe mich nicht in deinem Zorn und züchtige mich nicht in deinem Grimm.
1Доамне, ну мэ мустра ын мыния Та ши ну мэ педепси ын урӂия Та!
2Denn deine Pfeile stecken in mir, und deine Hand drückt mich.
2Кэч сэӂециле Тале с-ау ынфипт ын мине ши мына Та апасэ асупра мя.
3Es ist nichts Gesundes an meinem Leibe vor deinem Drohen und ist kein Friede in meinen Gebeinen vor meiner Sünde.
3Н-а май рэмас нимик сэнэтос ын карня мя дин причина мынией Тале; ну май есте ничо влагэ ын оаселе меле ын урма пэкатулуй меу.
4Denn meine Sünden gehen über mein Haupt; wie eine schwere Last sind sie mir zu schwer geworden.
4Кэч фэрэделеӂиле меле се ридикэ дясупра капулуй меу; ка о поварэ гря, сунт пря греле пентру мине.
5Meine Wunden stinken und eitern vor meiner Torheit.
5Рэниле меле мирос греу ши сунт плине де коптурэ, ын урма небунией меле.
6Ich gehe krumm und sehr gebückt; den ganzen Tag gehe ich traurig.
6Сунт гырбовит, песте мэсурэ де истовит. Тоатэ зиуа умблу плин де ынтристаре.
7Denn meine Lenden verdorren ganz, und ist nichts Gesundes an meinem Leibe.
7Кэч о дурере арзэтоаре ымь мистуе мэрунтаеле ши н-а май рэмас нимик сэнэтос ын карня мя.
8Es ist mir gar anders denn zuvor, und ich bin sehr zerstoßen. Ich heule vor Unruhe meines Herzens.
8Сунт фэрэ путере, здробит ку десэвыршире; тулбураря инимий меле мэ фаче сэ ӂем.
9Herr, vor dir ist alle meine Begierde, und mein Seufzen ist dir nicht verborgen.
9Доамне, тоате доринцеле меле сунт ынаинтя Та ши суспинеле меле ну-Ць сунт аскунсе.
10Mein Herz bebt, meine Kraft hat mich verlassen, und das Licht meiner Augen ist nicht bei mir.
10Инима ымь бате ку тэрие, путеря мэ пэрэсеште ши лумина окилор мей ну май есте ку мине.
11Meine Lieben und Freunde treten zurück und scheuen meine Plage, und meine Nächsten stehen ferne.
11Приетений ши куноскуций мей се депэртязэ де рана мя ши руделе меле стау деопарте.
12Und die mir nach dem Leben trachten, stellen mir nach; und die mir übelwollen, reden, wie sie Schaden tun wollen, und gehen mit eitel Listen um.
12Чей че вор сэ-мь я вяца ышь ынтинд курселе, чей че-мь каутэ ненорочиря спун рэутэць ши тоатэ зиуа урзеск ла ыншелэторий.
13Ich aber muß sein wie ein Tauber und nicht hören, und wie ein Stummer, der seinen Mund nicht auftut,
13Яр еу сунт ка ун сурд: н-ауд; сунт ка ун мут, каре ну дескиде гура.
14und muß sein wie einer, der nicht hört und der keine Widerrede in seinem Munde hat.
14Сунт ка ун ом каре н-ауде ши ын гура кэруя ну есте ничун рэспунс.
15Aber ich harre, HERR, auf dich; du, Herr, mein Gott, wirst erhören.
15Доамне, ын Тине нэдэждуеск; Ту вей рэспунде, Доамне Думнезеуле!
16Denn ich denke: Daß sie sich ja nicht über mich freuen! Wenn mein Fuß wankte, würden sie sich hoch rühmen wider mich.
16Кэч зик: „Ну ынгэдуи сэ се букуре врэжмаший мей де мине ши сэ се фудуляскэ ымпотрива мя, кынд ми се клатинэ пичорул!”
17Denn ich bin zu Leiden gemacht, und mein Schmerz ist immer vor mir.
17Кэч сунт апроапе сэ кад ши дуреря мя есте тотдяуна ынаинтя мя.
18Denn ich zeige meine Missetat an und sorge wegen meiner Sünde.
18Ымь мэртурисеск фэрэделеӂя, мэ доаре де пэкатул меу.
19Aber meine Feinde leben und sind mächtig; die mich unbillig hassen, derer ist viel.
19Дар врэжмаший мей сунт плинь де вяцэ ши плинь де путере; чей че мэ урэск фэрэ темей сунт мулць ла нумэр.
20Und die mir Arges tun um Gutes, setzen sich wider mich, darum daß ich an dem Guten halte.
20Ей ымь ынторк рэу пентру бине, ымь сунт потривничь, пентру кэ еу урмэреск бинеле.
21Verlaß mich nicht, HERR! Mein Gott, sei nicht ferne von mir!
21Ну мэ пэрэси, Доамне! Думнезеуле, ну Те депэрта де мине!
22Eile, mir beizustehen, Herr, meine Hilfe.
22Вино деграбэ ын ажуторул меу, Доамне, Мынтуиря мя!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.