Psalmen 137
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1An den Wassern zu Babel saßen wir und weinten, wenn wir an Zion gedachten.
1Пе малуриле рыурилор Бабилонулуй, шедям жос ши плынӂям кынд не адучям аминте де Сион.
2Unsere Harfen hingen wir an die Weiden, die daselbst sind.
2Ын сэлчииле дин цинутул ачела не атырнасерэм харпеле.
3Denn dort hießen uns singen, die uns gefangen hielten, und in unserm Heulen fröhlich sein: “Singet uns ein Lied von Zion!”
3Кэч, аколо, бируиторий ноштри не черяу кынтэрь ши асуприторий ноштри не черяу букурие зикынд: „Кынтаци-не кытева дин кынтэриле Сионулуй!”
4Wie sollten wir des HERRN Lied singen in fremden Landen?
4Кум сэ кынтэм ной кынтэриле Домнулуй пе ун пэмынт стрэин?
5Vergesse ich dein, Jerusalem, so werde ich meiner Rechten vergessen.
5Дакэ те вой уйта, Иерусалиме, сэ-шь уйте дряпта мя дестойничия ей!
6Meine Zunge soll an meinem Gaumen kleben, wo ich nicht dein gedenke, wo ich nicht lasse Jerusalem meine höchste Freude sein.
6Сэ ми се липяскэ лимба де черул гурий дакэ ну-мь вой адуче аминте де тине, дакэ ну вой фаче дин Иерусалим кулмя букурией меле!
7HERR, gedenke der Kinder Edom den Tag Jerusalems, die da sagten: “Rein ab, rein ab bis auf ihren Boden!”
7Аду-Ць аминте, Доамне, де копиий Едомулуй, каре, ын зиуа ненорочирий Иерусалимулуй, зичяу: „Радеци-л, радеци-л дин темелий!”
8Du verstörte Tochter Babel, wohl dem, der dir vergilt, wie du uns getan hast!
8Ах! фийка Бабилонулуй, сортитэ пустиирий, фериче де чине-ць ва ынтоарче ла фел рэул пе каре ни л-ай фэкут!
9Wohl dem, der deine jungen Kinder nimmt und zerschmettert sie an dem Stein!
9Фериче де чине ва апука пе прунчий тэй ши-й ва здроби де стынкэ!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.