Psalmen 103
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ein Psalm Davids. Lobe den HERRN, meine Seele, und was in mir ist, seinen heiligen Namen!
1Бинекувынтязэ, суфлете, пе Домнул ши тот че есте ын мине сэ бинекувынтезе Нумеле Луй чел сфынт!
2Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat:
2Бинекувынтязэ, суфлете, пе Домнул ши ну уйта ничуна дин бинефачериле Луй!
3der dir alle deine Sünden vergibt und heilet alle deine Gebrechen,
3Ел ыць яртэ тоате фэрэделеӂиле тале, Ел ыць виндекэ тоате болиле тале,
4der dein Leben vom Verderben erlöst, der dich krönt mit Gnade und Barmherzigkeit,
4Ел ыць избэвеште вяца дин гроапэ, Ел те ынкунунязэ ку бунэтате ши ындураре;
5der deinen Mund fröhlich macht, und du wieder jung wirst wie ein Adler.
5Ел ыць сатурэ де бунэтэць бэтрынеця ши те фаче сэ ынтинерешть ярэшь ка вултурул.
6Der HERR schafft Gerechtigkeit und Gericht allen, die Unrecht leiden.
6Домнул фаче дрептате ши жудекатэ тутурор челор асуприць.
7Er hat seine Wege Mose wissen lassen, die Kinder Israel sein Tun.
7Ел Шь-а арэтат кэиле Сале луй Мойсе ши лукрэриле Сале копиилор луй Исраел.
8Barmherzig und gnädig ist der HERR, geduldig und von großer Güte.
8Домнул есте ындурэтор ши милостив, ынделунг рэбдэтор ши богат ын бунэтате.
9Er wird nicht immer hadern noch ewiglich Zorn halten.
9Ел ну Се чартэ фэрэ ынчетаре ши ну цине мыния пе вечие.
10Er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsrer Missetat.
10Ну не фаче дупэ пэкателе ноастре, ну не педепсеште дупэ фэрэделеӂиле ноастре,
11Denn so hoch der Himmel über der Erde ist, läßt er seine Gnade walten über die, so ihn fürchten.
11чи, кыт сунт де сус черуриле фацэ де пэмынт, атыт есте де маре бунэтатя Луй пентру чей че се тем де Ел;
12So ferne der Morgen ist vom Abend, läßt er unsre Übertretungen von uns sein.
12кыт де департе есте рэсэритул де апус, атыт де мулт депэртязэ Ел фэрэделеӂиле ноастре де ла ной.
13Wie sich ein Vater über Kinder erbarmt, so erbarmt sich der HERR über die, so ihn fürchten.
13Кум се ындурэ ун татэ де копиий луй, аша Се ындурэ Домнул де чей че се тем де Ел.
14Denn er kennt, was für ein Gemächte wir sind; er gedenkt daran, daß wir Staub sind.
14Кэч Ел штие дин че сунтем фэкуць; Ышь адуче аминте кэ сунтем цэрынэ.
15Ein Mensch ist in seinem Leben wie Gras, er blüht wie eine Blume auf dem Feld;
15Омул – зилеле луй сунт ка ярба, ши ынфлореште ка флоаря де пе кымп!
16wenn der Wind darüber geht, so ist sie nimmer da, und ihre Stätte kennt sie nicht mehr.
16Кынд трече ун вынт песте еа, ну май есте ши локул пе каре-л куприндя н-о май куноаште.
17Die Gnade aber des HERRN währet von Ewigkeit zu Ewigkeit über die, so ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit auf Kindeskind
17Дар бунэтатя Домнулуй цине ын вечь пентру чей че се тем де Ел ши ындураря Луй, пентру копиий копиилор лор,
18bei denen, die seinen Bund halten und gedenken an seine Gebote, daß sie darnach tun.
18пентру чей че пэзеск легэмынтул Луй ши ышь адук аминте де порунчиле Луй ка сэ ле ымплиняскэ.
19Der HERR hat seinen Stuhl im Himmel bereitet, und sein Reich herrscht über alles.
19Домнул Шь-а ашезат скаунул де домние ын черурь ши домния Луй стэпынеште песте тот.
20Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr seine Befehle ausrichtet, daß man höre auf die Stimme seines Wortes!
20Бинекувынтаць пе Домнул, ынӂерий Луй, каре сунтець тарь ын путере, каре ымплиниць порунчиле Луй ши каре аскултаць де гласул кувынтулуй Луй!
21Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, seine Diener, die ihr seinen Willen tut!
21Бинекувынтаць пе Домнул, тоате оштириле Луй, робий Луй, каре фачець воя Луй!
22Lobet den HERRN, alle seine Werke, an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!
22Бинекувынтаць пе Домнул, тоате лукрэриле Луй, ын тоате локуриле стэпынирий Луй! Бинекувынтязэ, суфлете, пе Домнул!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.