Psalmen 103
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm Davids. Lobe den HERRN, meine Seele, und was in mir ist, seinen heiligen Namen!
1ใจของฉันเอ๋ย จงสรรเสริญพระยาห์เวห์! ทุกสิ่งภายในฉัน จงสรรเสริญพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์!
2Lobe den HERRN, meine Seele, und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat:
2ใจของฉันเอ๋ย จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ อย่าลืมสิ่งดีทั้งสิ้นที่พระองค์ทำแก่เจ้า
3der dir alle deine Sünden vergibt und heilet alle deine Gebrechen,
3พระองค์ให้อภัยบาปทั้งสิ้นของเจ้า รักษาโรคทั้งสิ้นของเจ้า
4der dein Leben vom Verderben erlöst, der dich krönt mit Gnade und Barmherzigkeit,
4ไถ่ชีวิตของเจ้าจากหลุมแห่งความพินาศ สวมมงกุฎแห่งความรักมั่นคงและความเอ็นดูให้เจ้า
5der deinen Mund fröhlich macht, und du wieder jung wirst wie ein Adler.
5ให้สิ่งดีจนความปรารถนาของเจ้าอิ่มเต็ม จนวัยหนุ่มของเจ้ากลับฟื้นขึ้นใหม่เหมือนนกอินทรี
6Der HERR schafft Gerechtigkeit und Gericht allen, die Unrecht leiden.
6พระยาห์เวห์ทำสิ่งที่ชอบธรรม และให้ความยุติธรรมแก่ทุกคนที่ถูกกดขี่
7Er hat seine Wege Mose wissen lassen, die Kinder Israel sein Tun.
7พระองค์ให้โมเสสรู้จักหนทางของพระองค์ ให้ชนอิสราเอลเห็นกิจการของพระองค์
8Barmherzig und gnädig ist der HERR, geduldig und von großer Güte.
8พระยาห์เวห์เปี่ยมด้วยเมตตาและกรุณา ไม่โกรธง่าย และอุดมด้วยความรักมั่นคง
9Er wird nicht immer hadern noch ewiglich Zorn halten.
9พระองค์จะไม่กล่าวโทษตลอดไป และไม่เก็บความโกรธไว้ชั่วนิรันดร์
10Er handelt nicht mit uns nach unsern Sünden und vergilt uns nicht nach unsrer Missetat.
10พระองค์ไม่ได้ทำกับเราตามที่บาปของเราสมควรได้รับ ไม่ตอบแทนเราตามความชั่วช้าของเรา
11Denn so hoch der Himmel über der Erde ist, läßt er seine Gnade walten über die, so ihn fürchten.
11ฟ้าสูงเหนือแผ่นดินเพียงใด ความรักมั่นคงของพระองค์ต่อผู้ที่ยำเกรงก็ยิ่งใหญ่เพียงนั้น
12So ferne der Morgen ist vom Abend, läßt er unsre Übertretungen von uns sein.
12ตะวันออกไกลจากตะวันตกเพียงใด พระองค์ก็เอาการล่วงละเมิดของเราไปไกลจากเราเพียงนั้น
13Wie sich ein Vater über Kinder erbarmt, so erbarmt sich der HERR über die, so ihn fürchten.
13พ่อสงสารลูกอย่างไร พระยาห์เวห์ก็สงสารผู้ที่ยำเกรงพระองค์อย่างนั้น
14Denn er kennt, was für ein Gemächte wir sind; er gedenkt daran, daß wir Staub sind.
14เพราะพระองค์รู้ว่าเราถูกสร้างมาอย่างไร จำได้ว่าเราเป็นเพียงฝุ่นดิน
15Ein Mensch ist in seinem Leben wie Gras, er blüht wie eine Blume auf dem Feld;
15มนุษย์มีวันเวลาเหมือนหญ้า เบ่งบานเหมือนดอกไม้ในทุ่ง
16wenn der Wind darüber geht, so ist sie nimmer da, und ihre Stätte kennt sie nicht mehr.
16พอลมพัดผ่าน มันก็หายไป แม้ที่ของมันก็จำมันไม่ได้อีก
17Die Gnade aber des HERRN währet von Ewigkeit zu Ewigkeit über die, so ihn fürchten, und seine Gerechtigkeit auf Kindeskind
17แต่ความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์มีต่อผู้ที่ยำเกรงพระองค์ ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล ความเที่ยงธรรมของพระองค์สืบไปถึงลูกหลาน
18bei denen, die seinen Bund halten und gedenken an seine Gebote, daß sie darnach tun.
18ถึงคนที่รักษาพันธสัญญาของพระองค์ และระลึกที่จะทำตามข้อสั่งสอนของพระองค์
19Der HERR hat seinen Stuhl im Himmel bereitet, und sein Reich herrscht über alles.
19พระยาห์เวห์ตั้งบัลลังก์ของพระองค์ไว้ในสวรรค์ อาณาจักรของพระองค์ครอบครองเหนือทุกสิ่ง
20Lobet den HERRN, ihr seine Engel, ihr starken Helden, die ihr seine Befehle ausrichtet, daß man höre auf die Stimme seines Wortes!
20ทูตสวรรค์ทั้งหลายของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้มีพลังเข้มแข็ง ผู้ทำตามถ้อยคำของพระองค์ และเชื่อฟังถ้อยคำที่พระองค์ตรัส
21Lobet den HERRN, alle seine Heerscharen, seine Diener, die ihr seinen Willen tut!
21กองทัพทั้งสิ้นของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้รับใช้ของพระองค์ ผู้ทำสิ่งที่พระองค์พอใจ
22Lobet den HERRN, alle seine Werke, an allen Orten seiner Herrschaft! Lobe den HERRN, meine Seele!
22ผลงานทั้งสิ้นของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ ในทุกแห่งที่พระองค์ครอบครอง ใจของฉันเอ๋ย จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.