Psalmen 104
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Lobe den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, du bist sehr herrlich; du bist schön und prächtig geschmückt.
1ใจของฉันเอ๋ย จงยกย่องพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน พระองค์ยิ่งใหญ่นัก พระองค์คลุมกายด้วยเกียรติและความสง่างาม
2Licht ist dein Kleid, das du anhast; du breitest aus den Himmel wie einen Teppich;
2พระองค์ห่มแสงไว้เหมือนเสื้อผ้า ขึงฟ้าสวรรค์ออกเหมือนผ้าม่าน
3Du wölbest es oben mit Wasser; du fährst auf den Wolken wie auf einem Wagen und gehst auf den Fittichen des Windes;
3วางคานห้องชั้นบนของพระองค์ไว้ในห้วงน้ำ ใช้เมฆเป็นรถศึก ก้าวไปบนปีกแห่งลม
4der du machst Winde zu deinen Engeln und zu deinen Dienern Feuerflammen;
4พระองค์ทำให้ผู้ส่งข่าว ของพระองค์เป็นสายลม และผู้รับใช้เป็นเปลวไฟ
5der du das Erdreich gegründet hast auf seinem Boden, daß es bleibt immer und ewiglich.
5พระองค์วางรากฐานของแผ่นดินโลก มันจะไม่สั่นคลอนตลอดไป
6Mit der Tiefe deckst du es wie mit einem Kleide, und Wasser standen über den Bergen.
6พระองค์คลุมมันด้วยห้วงลึกเหมือนเสื้อคลุม น้ำเคยยืนสูงเหนือภูเขา
7Aber von deinem Schelten flohen sie, von deinem Donner fuhren sie dahin.
7เมื่อพระองค์กำราบ น้ำก็หนีไป เมื่อเสียงฟ้าร้องของพระองค์ดังขึ้น มันก็รีบหนี
8Die Berge gingen hoch hervor, und die Täler setzten sich herunter zum Ort, den du ihnen gegründet hast.
8ภูเขาสูงขึ้น หุบเขายุบต่ำลง ไปยังที่ซึ่งพระองค์กำหนดไว้ให้มัน
9Du hast eine Grenze gesetzt, darüber kommen sie nicht und dürfen nicht wiederum das Erdreich bedecken.
9พระองค์วางเขตที่น้ำจะข้ามไม่ได้ มันจะไม่กลับมาท่วมแผ่นดินอีก
10Du läßt Brunnen quellen in den Gründen, daß die Wasser zwischen den Bergen hinfließen,
10พระองค์ส่งธารน้ำพุลงตามหุบเขา ให้ไหลคดเคี้ยวท่ามกลางภูเขา
11daß alle Tiere auf dem Felde trinken und das Wild seinen Durst lösche.
11สัตว์ป่าทุกชนิดได้ดื่ม ลาป่าก็ดับกระหาย
12An denselben sitzen die Vögel des Himmels und singen unter den Zweigen.
12นกบนฟ้าทำรังอยู่ริมธาร ส่งเสียงร้องอยู่ตามกิ่งไม้
13Du feuchtest die Berge von obenher; du machst das Land voll Früchte, die du schaffest;
13พระองค์รดน้ำภูเขาจากห้องชั้นบน แผ่นดินอิ่มด้วยผลจากกิจการของพระองค์
14du lässest Gras wachsen für das Vieh und Saat zu Nutz den Menschen, daß du Brot aus der Erde bringest,
14พระองค์ทำให้หญ้างอกเป็นอาหารของฝูงสัตว์ และให้พืชผลแก่มนุษย์เพาะปลูก เพื่อผลิตอาหารจากแผ่นดิน
15und daß der Wein erfreue des Menschen Herz, daß seine Gestalt schön werde vom Öl und das Brot des Menschen Herz stärke;
15มีเหล้าองุ่นทำให้ใจมนุษย์ชื่นบาน น้ำมันทำให้ใบหน้าเปล่งปลั่ง และขนมปังทำให้ใจมนุษย์มีกำลัง
16daß die Bäume des HERRN voll Saft stehen, die Zedern Libanons, die er gepflanzt hat.
16ต้นไม้ของพระยาห์เวห์ได้รับน้ำเต็มที่ ต้นซีดาร์แห่งเลบานอนที่พระองค์ปลูกไว้
17Daselbst nisten die Vögel, und die Reiher wohnen auf den Tannen.
17นกทำรังอยู่ที่นั่น นกกระสามีรังอยู่บนต้นไซเปรส
18Die hohen Berge sind der Gemsen Zuflucht, und die Steinklüfte der Kaninchen.
18ภูเขาสูงเป็นที่อยู่ของแพะป่า ซอกหินเป็นที่หลบภัยของตัวแบดเจอร์หิน
19Du hast den Mond gemacht, das Jahr darnach zu teilen; die Sonne weiß ihren Niedergang.
19พระองค์กำหนดดวงจันทร์ไว้บอกฤดูกาล ดวงอาทิตย์รู้เวลาตกของมัน
20Du machst Finsternis, daß es Nacht wird; da regen sich alle wilden Tiere,
20พระองค์ทำให้มืด แล้วกลางคืนก็มาถึง สัตว์ป่าทั้งหมดออกเที่ยวหากิน
21die jungen Löwen, die da brüllen nach dem Raub und ihre Speise suchen von Gott.
21สิงโตหนุ่มคำรามหาเหยื่อ และขออาหารจากพระเจ้า
22Wenn aber die Sonne aufgeht, heben sie sich davon und legen sich in ihre Höhlen.
22เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พวกมันก็หลบกลับ นอนลงในถ้ำของตน
23So geht dann der Mensch aus an seine Arbeit und an sein Ackerwerk bis an den Abend.
23มนุษย์ออกไปทำงาน ตรากตรำจนถึงเย็น
24HERR, wie sind deine Werke so groß und viel! Du hast sie alle weislich geordnet, und die Erde ist voll deiner Güter.
24พระยาห์เวห์ กิจการของพระองค์มากมายเหลือเกิน! พระองค์สร้างทุกสิ่งด้วยปัญญา แผ่นดินโลกเต็มด้วยทรัพย์มากมายของพระองค์
25Das Meer, das so groß und weit ist, da wimmelt's ohne Zahl, große und kleine Tiere.
25นั่นคือทะเล กว้างใหญ่ไพศาล เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ทั้งสัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่
26Daselbst gehen die Schiffe; da sind Walfische, die du gemacht hast, daß sie darin spielen.
26เรือแล่นไปในนั้น และเลวีอาธานที่พระองค์สร้างไว้ให้เล่นอยู่ในทะเล
27Es wartet alles auf dich, daß du ihnen Speise gebest zu seiner Zeit.
27ทุกสิ่งเฝ้ารอพระองค์ ให้พระองค์ประทานอาหารแก่พวกมันตามเวลา
28Wenn du ihnen gibst, so sammeln sie; wenn du deine Hand auftust, so werden sie mit Gut gesättigt.
28พระองค์ให้ พวกมันก็เก็บเอา พระองค์แบมือ พวกมันก็อิ่มหนำด้วยสิ่งดี
29Verbirgst du dein Angesicht, so erschrecken sie; du nimmst weg ihren Odem, so vergehen sie und werden wieder zu Staub.
29พระองค์ซ่อนหน้า พวกมันก็หวาดหวั่น พระองค์เอาลมหายใจของพวกมันไป พวกมันก็ตายและกลับเป็นฝุ่น
30Du lässest aus deinen Odem, so werden sie geschaffen, und du erneuest die Gestalt der Erde.
30พระองค์ส่งพระวิญญาณออกไป พวกมันก็ถูกสร้างขึ้น พระองค์ทำให้ผืนดินกลับสดใหม่
31Die Ehre des HERRN ist ewig; der HERR hat Wohlgefallen an seinen Werken.
31ขอความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์ดำรงอยู่ตลอดไป ขอพระยาห์เวห์ชื่นชมยินดีในสิ่งที่พระองค์สร้าง
32Er schaut die Erde an, so bebt sie; er rührt die Berge an, so rauchen sie.
32พระองค์มองแผ่นดิน มันก็สั่น แตะภูเขา มันก็มีควันพวยพุ่ง
33Ich will dem HERRN singen mein Leben lang und meinen Gott loben, solange ich bin.
33ตราบใดที่ยังมีชีวิต จะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ ตราบใดที่ยังเป็นอยู่ จะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของฉัน
34Meine Rede müsse ihm wohl gefallen. Ich freue mich des HERRN.
34ขอให้ความคิดคำนึงของฉันเป็นที่ชื่นชอบของพระองค์ ฉันจะชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์
35Der Sünder müsse ein Ende werden auf Erden, und die Gottlosen nicht mehr sein. Lobe den HERRN, meine Seele! Halleluja!
35ขอให้คนบาปหมดสิ้นไปจากแผ่นดิน ขอให้คนชั่วไม่มีอยู่อีก ใจของฉันเอ๋ย จงยกย่องพระยาห์เวห์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.