Psalmen 49
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm der Kinder Korah, vorzusingen. Höret zu, alle Völker; merket auf, alle, die in dieser Zeit leben,
1ประชาชนทั้งหลาย จงฟังเรื่องนี้ ชาวโลกทุกคน จงเงี่ยหูฟัง
2beide, gemeiner Mann und Herren, beide, reich und arm, miteinander!
2ทั้งคนต่ำต้อยและคนสูงศักดิ์ คนร่ำรวยและคนยากจนพร้อมกัน
3Mein Mund soll von Weisheit reden und mein Herz von Verstand sagen.
3ปากของฉันจะพูดถ้อยคำแห่งปัญญา ใจฉันจะเอ่ยความเข้าใจ
4Ich will einem Spruch mein Ohr neigen und kundtun mein Rätsel beim Klange der Harfe.
4ฉันจะเงี่ยหูฟังสุภาษิต จะไขปริศนาด้วยเสียงพิณ
5Warum sollte ich mich fürchten in bösen Tagen, wenn mich die Missetat meiner Untertreter umgibt,
5ทำไมฉันต้องกลัวในวันแห่งความทุกข์ เมื่อความชั่วที่ตามมาติดส้นเท้าล้อมฉันไว้?
6die sich verlassen auf ihr Gut und trotzen auf ihren großen Reichtum?
6คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติ และอวดความมั่งคั่งอันมากมาย—
7Kann doch einen Bruder niemand erlösen noch ihn Gott versöhnen
7ไม่มีใครไถ่พี่น้องของตนได้ หรือจ่ายค่าไถ่ให้พระเจ้าแทนเขาได้
8(denn es kostet zuviel, eine Seele zu erlösen; man muß es anstehen lassen ewiglich),
8เพราะค่าไถ่ชีวิตแพงเกินไป ไม่มีสิ่งใดจ่ายได้พอ
9daß er fortlebe immerdar und die Grube nicht sehe.
9เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ตลอดไป และไม่ต้องเห็นความเน่าเปื่อย
10Denn man wird sehen, daß die Weisen sterben sowohl als die Toren und Narren umkommen und müssen ihr Gut andern lassen.
10เพราะเขาเห็นว่าคนมีปัญญาก็ตาย คนโง่และคนไร้ความคิดก็พินาศเหมือนกัน ทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ให้คนอื่น
11Das ist ihr Herz, daß ihre Häuser währen immerdar, ihre Wohnungen bleiben für und für; und haben große Ehre auf Erden.
11ในใจพวกเขาคิดว่าบ้านจะอยู่ตลอดกาล ที่พำนักจะคงอยู่ทุกชั่วอายุ พวกเขาตั้งชื่อที่ดินตามชื่อตัวเอง
12Dennoch kann ein Mensch nicht bleiben in solchem Ansehen, sondern muß davon wie ein Vieh.
12แต่แม้ร่ำรวย มนุษย์ก็อยู่ไม่ยืน เขาเหมือนสัตว์ที่พินาศ
13Dies ihr Tun ist eitel Torheit; doch loben's ihre Nachkommen mit ihrem Munde. (Sela.)
13นี่คือชะตาของคนโง่เขลา และของคนที่เห็นชอบกับคำพูดของพวกเขา เซลาห์
14Sie liegen in der Hölle wie Schafe, der Tod weidet sie; aber die Frommen werden gar bald über sie herrschen, und ihr Trotz muß vergehen; in der Hölle müssen sie bleiben.
14พวกเขาถูกกำหนดให้เป็นฝูงแกะสำหรับเชโอล ความตายจะเป็นผู้เลี้ยงของพวกเขา ยามเช้า คนซื่อตรงจะมีอำนาจเหนือพวกเขา ความงามของพวกเขาจะผุพังในเชโอล ไกลจากบ้านอันโอ่อ่าของพวกเขา
15Aber Gott wird meine Seele erlösen aus der Hölle Gewalt; denn er hat mich angenommen. (Sela.)
15แต่พระเจ้าจะไถ่ชีวิตฉันจากอำนาจของเชโอล เพราะพระองค์จะรับฉันไว้ เซลาห์
16Laß dich's nicht irren, ob einer reich wird, ob die Herrlichkeit seines Hauses groß wird.
16อย่ากลัวเมื่อใครคนหนึ่งร่ำรวยขึ้น เมื่อเกียรติของบ้านเขาเพิ่มพูน
17Denn er wird nichts in seinem Sterben mitnehmen, und seine Herrlichkeit wird ihm nicht nachfahren.
17เพราะเมื่อตาย เขาเอาอะไรไปไม่ได้ เกียรติของเขาจะไม่ลงตามเขาไป
18Er tröstet sich wohl dieses guten Lebens, und man preiset's, wenn einer sich gütlich tut;
18แม้ตอนมีชีวิต เขาจะชมตัวเองว่าเป็นสุข— และคนอื่นก็ชมท่าน เมื่อท่านทำให้ตัวเองรุ่งเรือง—
19aber doch fahren sie ihren Vätern nach und sehen das Licht nimmermehr.
19เขาจะไปอยู่กับคนรุ่นบรรพบุรุษ พวกเขาจะไม่มีวันเห็นแสงอีก
20Kurz, wenn ein Mensch in Ansehen ist und hat keinen Verstand, so fährt er davon wie ein Vieh.
20มนุษย์ที่ร่ำรวยแต่ไร้ความเข้าใจ ก็เหมือนสัตว์ที่พินาศ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.