Psalmen 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm Davids, von der schönen Jugend, vorzusingen. Ich danke dem HERRN von ganzem Herzen und erzähle alle deine Wunder.
1ฉันจะขอบพระคุณพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจ จะเล่าถึงสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่พระองค์ทำ
2Ich freue mich und bin fröhlich in dir und lobe deinen Namen, du Allerhöchster,
2ฉันจะยินดีและเปรมปรีดิ์ในพระองค์ จะร้องเพลงยกย่องพระนามของพระองค์ องค์ผู้สูงสุด
3daß du meine Feinde hinter sich getrieben hast; sie sind gefallen und umgekommen vor dir.
3เมื่อศัตรูของฉันถอยกลับ พวกเขาสะดุดและพินาศต่อหน้าพระองค์
4Denn du führest mein Recht und meine Sache aus; du sitzest auf dem Stuhl, ein rechter Richter.
4เพราะพระองค์รักษาคดีอันเป็นธรรมของฉัน พระองค์นั่งบนบัลลังก์ พิพากษาอย่างเที่ยงธรรม
5Du schiltst die Heiden und bringst die Gottlosen um; ihren Namen vertilgst du immer und ewiglich.
5พระองค์ตำหนิชนชาติทั้งหลาย พระองค์ทำลายคนชั่ว ลบชื่อของพวกเขาไปตลอดกาลนิรันดร์
6Die Schwerter des Feindes haben ein Ende; die Städte hast du umgekehrt; ihr Gedächtnis ist umgekommen samt ihnen.
6ศัตรูตกอยู่ในความพินาศไม่รู้จบ เมืองทั้งหลายที่พระองค์คว่ำทำลาย แม้แต่ความทรงจำถึงเมืองเหล่านั้นก็สูญหาย
7Der HERR aber bleibt ewiglich; er hat seinen Stuhl bereitet zum Gericht,
7แต่พระยาห์เวห์ครองราชย์ตลอดไป พระองค์ตั้งบัลลังก์ไว้เพื่อการพิพากษา
8und er wird den Erdboden recht richten und die Völker regieren rechtschaffen.
8พระองค์จะพิพากษาโลกด้วยความเที่ยงธรรม จะตัดสินชนชาติทั้งหลายอย่างเที่ยงตรง
9Und der HERR ist des Armen Schutz, ein Schutz in der Not.
9พระยาห์เวห์เป็นป้อมสูงให้คนถูกกดขี่ เป็นป้อมสูงในยามทุกข์ยาก
10Darum hoffen auf dich, die deinen Namen kennen; denn du verlässest nicht, die dich, HERR, suchen.
10คนที่รู้จักพระนามของพระองค์จะวางใจในพระองค์ เพราะพระยาห์เวห์ไม่เคยทอดทิ้งคนที่แสวงหาพระองค์
11Lobet den HERRN, der zu Zion wohnt; verkündiget unter den Völkern sein Tun!
11จงร้องเพลงยกย่องพระยาห์เวห์ ผู้พำนักอยู่ในศิโยน และประกาศแก่ผู้คนถึงสิ่งที่พระองค์ทำ
12Denn er gedenkt und fragt nach ihrem Blut; er vergißt nicht des Schreiens der Armen.
12พระองค์ผู้แก้แค้นเพราะเลือดที่หลั่งยังจดจำพวกเขา พระองค์ไม่ลืมเสียงร้องของคนทุกข์ยาก
13HERR, sei mir gnädig; siehe an mein Elend unter den Feinden, der du mich erhebst aus den Toren des Todes,
13เมตตาฉัน พระยาห์เวห์ มองดูความทุกข์ที่คนเกลียดฉันก่อให้ และยกฉันขึ้นจากประตูแห่งความตาย
14auf daß ich erzähle all deinen Preis in den Toren der Tochter Zion, daß ich fröhlich sei über deine Hilfe.
14เพื่อฉันจะเล่าคำสรรเสริญทั้งหมดของพระองค์ ฉันจะยินดีในความช่วยกู้ของพระองค์ ที่ประตูของธิดาแห่งศิโยน
15Die Heiden sind versunken in der Grube, die sie zugerichtet hatten; ihr Fuß ist gefangen in dem Netz, das sie gestellt hatten.
15ชนชาติทั้งหลายจมลงในหลุมที่ตัวเองขุด เท้าของพวกเขาติดอยู่ในตาข่ายที่ตัวเองซ่อนไว้
16So erkennt man, daß der HERR Recht schafft. Der Gottlose ist verstrickt in dem Werk seiner Hände. (Zwischenspiel. Sela.)
16พระยาห์เวห์เปิดเผยพระองค์ พระองค์ลงมือพิพากษา คนชั่วติดบ่วงเพราะสิ่งที่มือของตัวเองทำ ใคร่ครวญ เซลาห์
17Ach daß die Gottlosen müßten zur Hölle gekehrt werden, alle Heiden, die Gottes vergessen!
17คนชั่วจะถอยกลับไปยังเชโอล รวมทั้งทุกชาติที่ลืมพระเจ้า
18Denn er wird des Armen nicht so ganz vergessen, und die Hoffnung der Elenden wird nicht verloren sein ewiglich.
18เพราะคนขัดสนจะไม่ถูกลืมตลอดไป ความหวังของคนยากจนจะไม่สูญสิ้นตลอดกาล
19HERR, stehe auf, daß die Menschen nicht Oberhand haben; laß alle Heiden vor dir gerichtet werden!
19ลุกขึ้นเถิด พระยาห์เวห์! อย่าให้มนุษย์มีชัย ให้ชนชาติทั้งหลายรับการพิพากษาต่อหน้าพระองค์
20Gib ihnen, HERR, einen Meister, daß die Heiden erkennen, daß sie Menschen sind. (Sela.)
20พระยาห์เวห์ ทำให้พวกเขาหวาดกลัว ให้ชนชาติต่าง ๆ รู้ว่าพวกเขาเป็นเพียงมนุษย์ เซลาห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.