Psalms 9
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Unto the end, for the hidden things of the Son. A psalm for David.
1ฉันจะขอบพระคุณพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจ จะเล่าถึงสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่พระองค์ทำ
2I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
2ฉันจะยินดีและเปรมปรีดิ์ในพระองค์ จะร้องเพลงยกย่องพระนามของพระองค์ องค์ผู้สูงสุด
3I will be glad and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
3เมื่อศัตรูของฉันถอยกลับ พวกเขาสะดุดและพินาศต่อหน้าพระองค์
4When my enemy shall be turned back: they shall be weakened and perish before thy face.
4เพราะพระองค์รักษาคดีอันเป็นธรรมของฉัน พระองค์นั่งบนบัลลังก์ พิพากษาอย่างเที่ยงธรรม
5For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
5พระองค์ตำหนิชนชาติทั้งหลาย พระองค์ทำลายคนชั่ว ลบชื่อของพวกเขาไปตลอดกาลนิรันดร์
6Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
6ศัตรูตกอยู่ในความพินาศไม่รู้จบ เมืองทั้งหลายที่พระองค์คว่ำทำลาย แม้แต่ความทรงจำถึงเมืองเหล่านั้นก็สูญหาย
7The swords of the enemy have failed unto the end: and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise.
7แต่พระยาห์เวห์ครองราชย์ตลอดไป พระองค์ตั้งบัลลังก์ไว้เพื่อการพิพากษา
8But the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
8พระองค์จะพิพากษาโลกด้วยความเที่ยงธรรม จะตัดสินชนชาติทั้งหลายอย่างเที่ยงตรง
9And he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
9พระยาห์เวห์เป็นป้อมสูงให้คนถูกกดขี่ เป็นป้อมสูงในยามทุกข์ยาก
10And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
10คนที่รู้จักพระนามของพระองค์จะวางใจในพระองค์ เพราะพระยาห์เวห์ไม่เคยทอดทิ้งคนที่แสวงหาพระองค์
11And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
11จงร้องเพลงยกย่องพระยาห์เวห์ ผู้พำนักอยู่ในศิโยน และประกาศแก่ผู้คนถึงสิ่งที่พระองค์ทำ
12Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
12พระองค์ผู้แก้แค้นเพราะเลือดที่หลั่งยังจดจำพวกเขา พระองค์ไม่ลืมเสียงร้องของคนทุกข์ยาก
13For requiring their blood he hath remembered the: he hath not forgotten the cry of the poor.
13เมตตาฉัน พระยาห์เวห์ มองดูความทุกข์ที่คนเกลียดฉันก่อให้ และยกฉันขึ้นจากประตูแห่งความตาย
14Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
14เพื่อฉันจะเล่าคำสรรเสริญทั้งหมดของพระองค์ ฉันจะยินดีในความช่วยกู้ของพระองค์ ที่ประตูของธิดาแห่งศิโยน
15Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
15ชนชาติทั้งหลายจมลงในหลุมที่ตัวเองขุด เท้าของพวกเขาติดอยู่ในตาข่ายที่ตัวเองซ่อนไว้
16I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they have prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
16พระยาห์เวห์เปิดเผยพระองค์ พระองค์ลงมือพิพากษา คนชั่วติดบ่วงเพราะสิ่งที่มือของตัวเองทำ ใคร่ครวญ เซลาห์
17The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
17คนชั่วจะถอยกลับไปยังเชโอล รวมทั้งทุกชาติที่ลืมพระเจ้า
18The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
18เพราะคนขัดสนจะไม่ถูกลืมตลอดไป ความหวังของคนยากจนจะไม่สูญสิ้นตลอดกาล
19For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
19ลุกขึ้นเถิด พระยาห์เวห์! อย่าให้มนุษย์มีชัย ให้ชนชาติทั้งหลายรับการพิพากษาต่อหน้าพระองค์
20Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
20พระยาห์เวห์ ทำให้พวกเขาหวาดกลัว ให้ชนชาติต่าง ๆ รู้ว่าพวกเขาเป็นเพียงมนุษย์ เซลาห์
21Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
no verse 21 in this text
22Why, O Lord, hast thou retired afar off? why dost thou slight us in our wants, in the time of trouble?
no verse 22 in this text
23Whilst the wicked man is proud, the poor is set on fire: they are caught in the counsels which they devise.
no verse 23 in this text
24For the sinner is praised in the desires of his soul: and the unjust man is blessed.
no verse 24 in this text
25The sinner hath provoked the Lord according to the multitude of his wrath he will not seek him:
no verse 25 in this text
26God is not before his eyes: his ways are filthy at all times. Thy judgments are removed from his sight: he shall rule over all his enemies.
no verse 26 in this text
27For he hath said in his heart: I shall not be moved from generation to generation, and shall be without evil.
no verse 27 in this text
28His mouth is full of cursing, and of bitterness, and of deceit: under his tongue are labour and sorrow.
no verse 28 in this text
29He sitteth in ambush with the rich in private places, that he may kill the innocent.
no verse 29 in this text
30His eyes are upon the poor man: He lieth in wait in secret like a lion in his den. He lieth in ambush that he may catch the poor man: to catch the poor, whilst he draweth him to him.
no verse 30 in this text
31In his net he will bring him down, he will crouch and fall, when he shall have power over the poor.
no verse 31 in this text
32For he hath said in his heart: God hath forgotten, he hath turned away his face not to see to the end.
no verse 32 in this text
33Arise, O Lord God, let thy hand be exalted: forget not the poor.
no verse 33 in this text
34Wherefore hath the wicked provoked God? for he hath said in his heart: He will not require it.
no verse 34 in this text
35Thou seest it, for thou considerest labour and sorrow: that thou mayst deliver them into thy hands. To thee is the poor man left: thou wilt be a helper to the orphan.
no verse 35 in this text
36Break thou the arm of the sinner and of the malignant: his sin shall be sought, and shall not be found.
no verse 36 in this text
37The Lord shall reign to eternity, yea, for ever and ever: ye Gentiles shall perish from his land.
no verse 37 in this text
38The Lord hath heard the desire of the poor: thy ear hath heard the preparation of their heart.
no verse 38 in this text
39To judge for the fatherless and for the humble, that man may no more presume to magnify himself upon earth.
no verse 39 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.