Psalmen 105
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Danket dem HERRN und predigt seinen Namen; verkündigt sein Tun unter den Völkern!
1จงขอบคุณพระยาห์เวห์! จงร้องเรียกพระนามของพระองค์! จงประกาศกิจการของพระองค์ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ
2Singet von ihm und lobet ihn; redet von allen seinen Wundern!
2จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์! เล่าถึงสิ่งอัศจรรย์ทั้งสิ้นที่พระองค์ทำ
3Rühmet seinen heiligen Namen; es freue sich das Herz derer, die den HERRN suchen!
3จงภูมิใจในพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ ให้ใจของผู้แสวงหาพระยาห์เวห์ชื่นบาน
4Fraget nach dem HERRN und nach seiner Macht, suchet sein Antlitz allewege!
4จงแสวงหาพระยาห์เวห์และกำลังของพระองค์ แสวงหาใบหน้าของพระองค์เสมอไป
5Gedenket seiner Wunderwerke, die er getan hat, seiner Wunder und der Gerichte seines Mundes,
5จงระลึกถึงกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำ ทั้งสิ่งมหัศจรรย์และคำตัดสินจากปากของพระองค์
6ihr, der Same Abrahams, seines Knechtes, ihr Kinder Jakobs, seine Auserwählten!
6ลูกหลานของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์เอ๋ย ลูกหลานของยาโคบผู้ที่พระองค์เลือกเอ๋ย
7Er ist der HERR, unser Gott; er richtet in aller Welt.
7พระองค์คือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา คำตัดสินของพระองค์มีอยู่ทั่วแผ่นดินโลก
8Er gedenkt ewiglich an seinen Bund, des Wortes, das er verheißen hat auf tausend Geschlechter,
8พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ตลอดไป ถ้อยคำที่พระองค์บัญชาไว้ถึงพันชั่วอายุคน
9den er gemacht hat mit Abraham, und des Eides mit Isaak;
9คือพันธสัญญาที่ทำไว้กับอับราฮัม และคำปฏิญาณต่ออิสอัค
10und stellte es Jakob zu einem Rechte und Israel zum ewigen Bunde
10พระองค์ยืนยันสิ่งนั้นแก่ยาโคบเป็นข้อกำหนด เป็นพันธสัญญานิรันดร์แก่อิสราเอล
11und sprach: “Dir will ich das Land Kanaan geben, das Los eures Erbes,”
11ว่า “เราจะให้แผ่นดินคานาอันแก่เจ้า เป็นส่วนมรดกที่ตกแก่เจ้า”
12da sie wenig und gering waren und Fremdlinge darin.
12ตอนนั้นพวกเขามีเพียงไม่กี่คน น้อยนิดนัก และเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินนั้น
13Und sie zogen von Volk zu Volk, von einem Königreich zum andern Volk.
13พวกเขาเร่ร่อนไปจากชนชาติหนึ่งสู่อีกชนชาติหนึ่ง จากอาณาจักรหนึ่งไปสู่อีกประชาชนหนึ่ง
14Er ließ keinen Menschen ihnen Schaden tun und strafte Könige um ihretwillen.
14พระองค์ไม่ยอมให้ใครข่มเหงพวกเขา ถึงกับตำหนิกษัตริย์เพื่อปกป้องพวกเขาว่า
15“Tastet meine Gesalbten nicht an und tut meinen Propheten kein Leid!”
15“อย่าแตะต้องผู้ที่เราเจิมไว้! อย่าทำร้ายผู้เผยพระวจนะของเรา!”
16Und er ließ Teuerung ins Land kommen und entzog allen Vorrat des Brots.
16พระองค์เรียกความอดอยากให้มาเหนือแผ่นดิน ทำลายเสบียงอาหารจนหมด
17Er sandte einen Mann vor ihnen hin; Joseph ward zum Knecht verkauft.
17พระองค์ส่งชายคนหนึ่งล่วงหน้าพวกเขาไป โยเซฟถูกขายเป็นทาส
18Sie zwangen seine Füße in den Stock, sein Leib mußte in Eisen liegen,
18เท้าของเขาถูกล่ามจนช้ำ คอถูกคล้องด้วยโซ่เหล็ก
19bis daß sein Wort kam und die Rede des HERRN ihn durchläuterte.
19จนถึงเวลาที่ถ้อยคำของเขาเป็นจริง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์พิสูจน์ว่าเขาพูดจริง
20Da sandte der König hin und ließ ihn losgeben; der HERR über Völker hieß ihn herauslassen.
20กษัตริย์ส่งคนไปปล่อยเขา ผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ให้เขาเป็นอิสระ
21Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, zum Herrscher über alle seine Güter,
21ตั้งเขาเป็นนายเหนือราชสำนัก และเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมด
22daß er seine Fürsten unterwiese nach seiner Weise und seine Ältesten Weisheit lehrte.
22ให้เขาอบรมบรรดาเจ้านายตามที่เห็นสมควร และสอนปัญญาแก่พวกผู้อาวุโส
23Und Israel zog nach Ägypten, und Jakob ward ein Fremdling im Lande Hams.
23แล้วอิสราเอลก็เข้าไปในอียิปต์ ยาโคบไปอาศัยในแผ่นดินฮาม
24Und er ließ sein Volk sehr wachsen und machte sie mächtiger denn ihre Feinde.
24พระองค์ทำให้ประชากรของพระองค์เพิ่มจำนวนอย่างมาก และแข็งแกร่งกว่าศัตรู
25Er verkehrte jener Herz, daß sie seinem Volk gram wurden und dachten, seine Knechte mit List zu dämpfen.
25พระองค์หันใจของคนเหล่านั้นให้เกลียดประชากรของพระองค์ และวางอุบายต่อผู้รับใช้ของพระองค์
26Er sandte seinen Knecht Mose, Aaron, den er erwählt hatte.
26พระองค์ส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ และอาโรนผู้ที่พระองค์เลือก
27Dieselben taten seine Zeichen unter ihnen und seine Wunder im Lande Hams.
27ทั้งสองทำสิ่งอัศจรรย์ท่ามกลางพวกเขา และสิ่งมหัศจรรย์ในแผ่นดินฮาม
28Er ließ Finsternis kommen und machte es finster; und sie waren nicht ungehorsam seinen Worten.
28พระองค์ส่งความมืดมา แล้วแผ่นดินก็มืด พวกเขาไม่ได้ขัดขืนถ้อยคำของพระองค์
29Er verwandelte ihre Wasser in Blut und tötete ihre Fische.
29พระองค์เปลี่ยนน้ำของพวกเขาเป็นเลือด และฆ่าปลาของพวกเขา
30Ihr Land wimmelte Frösche heraus in den Kammern ihrer Könige.
30กบเต็มแผ่นดินของพวกเขา แม้แต่ในห้องของกษัตริย์
31Er sprach: da kam Ungeziefer, Stechmücken in all ihr Gebiet.
31พระองค์ตรัส ฝูงแมลงวันก็มา พร้อมตัวเหาทั่วทุกเขตแดน
32Er gab ihnen Hagel zum Regen, Feuerflammen in ihrem Lande
32พระองค์ให้ลูกเห็บแทนฝน และให้ฟ้าแลบทั่วแผ่นดิน
33und schlug ihre Weinstöcke und Feigenbäume und zerbrach die Bäume in ihrem Gebiet.
33พระองค์ทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อ หักต้นไม้ทั่วดินแดนของพวกเขา
34Er sprach: da kamen Heuschrecken und Käfer ohne Zahl.
34พระองค์ตรัส ฝูงตั๊กแตนก็มา พร้อมตั๊กแตนวัยอ่อนมากมายนับไม่ถ้วน
35Und sie fraßen alles Gras in ihrem Lande und fraßen die Früchte auf ihrem Felde.
35มันกินพืชทุกชนิดในแผ่นดิน กินผลผลิตจากผืนดินจนหมด
36Er schlug alle Erstgeburt in Ägypten, alle Erstlinge ihrer Kraft.
36พระองค์ประหารบุตรหัวปีทุกคนในแผ่นดิน คือผลแรกแห่งเรี่ยวแรงของพวกเขา
37Und er führte sie aus mit Silber und Gold; und war kein Gebrechlicher unter ihren Stämmen.
37แล้วพาประชากรของพระองค์ออกมาพร้อมเงินและทอง ในเผ่าของพวกเขาไม่มีใครอ่อนแรงแม้แต่คนเดียว
38Ägypten ward froh, daß sie auszogen; denn ihre Furcht war auf sie gefallen.
38อียิปต์ดีใจเมื่อพวกเขาจากไป เพราะความหวาดกลัวพวกเขาครอบงำชาวอียิปต์
39Er breitete eine Wolke aus zur Decke und ein Feuer, des Nachts zu leuchten.
39พระองค์กางเมฆเป็นเครื่องกำบัง และให้ไฟส่องสว่างยามค่ำคืน
40Sie baten: da ließ er Wachteln kommen; und er sättigte sie mit Himmelsbrot.
40พวกเขาขอ พระองค์ก็ส่งนกคุ่มมา และให้อิ่มด้วยอาหารจากฟ้า
41Er öffnete den Felsen: da floß Wasser heraus, daß Bäche liefen in der dürren Wüste.
41พระองค์เปิดศิลา น้ำก็พุ่งออกมา ไหลผ่านที่แห้งแล้งเหมือนแม่น้ำ
42Denn er gedachte an sein heiliges Wort, das er Abraham, seinem Knecht, hatte geredet.
42เพราะพระองค์ระลึกถึงถ้อยคำบริสุทธิ์ของพระองค์ และอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์
43Also führte er sein Volk in Freuden und seine Auserwählten in Wonne
43พระองค์พาประชากรของตนออกมาด้วยความยินดี พาผู้ที่พระองค์เลือกออกมาพร้อมเสียงร้องเพลง
44und gab ihnen die Länder der Heiden, daß sie die Güter der Völker einnahmen,
44พระองค์มอบแผ่นดินของชนชาติต่าง ๆ ให้พวกเขา พวกเขาได้ครอบครองผลจากแรงงานของชนชาติอื่น
45auf daß sie halten sollten seine Rechte und sein Gesetze bewahren. Halleluja!
45เพื่อพวกเขาจะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ และปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.