Psalmen 142
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Eine Unterweisung Davids, ein Gebet, da er in der Höhle war. Ich schreie zum HERRN mit meiner Stimme; ich flehe zum HERRN mit meiner Stimme;
1ฉันร้องเสียงดังต่อพระยาห์เวห์ เปล่งเสียงวิงวอนขอความเมตตาจากพระยาห์เวห์
2ich schütte meine Rede vor ihm aus und zeige an vor ihm meine Not.
2ฉันระบายคำร้องทุกข์ต่อพระองค์ เล่าความเดือดร้อนให้พระองค์ฟัง
3Wenn mein Geist in Ängsten ist, so nimmst du dich meiner an. Sie legen mir Stricke auf dem Wege, darauf ich gehe.
3เมื่อใจฉันท้อแท้ลง พระองค์ทรงรู้ทางที่ฉันเดิน บนเส้นทางที่ฉันก้าวไป พวกเขาซ่อนบ่วงไว้ดักฉัน
4Schaue zur Rechten und siehe! da will mich niemand kennen. Ich kann nicht entfliehen; niemand nimmt sich meiner Seele an.
4โปรดมองทางขวาของฉัน จะเห็นว่า ไม่มีใครใส่ใจฉันเลย ที่ลี้ภัยก็หนีหายไปจากฉัน ไม่มีใครห่วงชีวิตฉัน
5HERR, zu dir schreie ich und sage: Du bist meine Zuversicht, mein Teil im Lande der Lebendigen.
5พระยาห์เวห์ ฉันร้องหาพระองค์ ฉันกล่าวว่า “พระองค์คือที่ลี้ภัยของฉัน เป็นส่วนของฉันในแผ่นดินของคนเป็น”
6Merke auf meine Klage, denn ich werde sehr geplagt; errette mich von meinen Verfolgern, denn sie sind mir zu mächtig.
6โปรดฟังเสียงร้องของฉัน เพราะฉันจนตรอกเหลือเกิน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากคนที่ไล่ล่า เพราะพวกเขาแข็งแรงกว่าฉันมาก
7Führe meine Seele aus dem Kerker, daß ich danke deinem Namen. Die Gerechten werden sich zu mir sammeln, wenn du mir wohltust.
7โปรดนำฉันออกจากที่คุมขัง เพื่อฉันจะขอบคุณพระนามของพระองค์ คนชอบธรรมจะมารายล้อมฉัน เพราะพระองค์จะทรงทำดีต่อฉัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.