Psalmen 40
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. Ich harrte des HERRN; und er neigte sich zu mir und hörte mein Schreien
1ฉันเฝ้ารอพระยาห์เวห์อย่างอดทน พระองค์หันมาหาฉัน และได้ยินเสียงร้องของฉัน
2und zog mich aus der grausamen Grube und aus dem Schlamm und stellte meine Füße auf einen Fels, daß ich gewiß treten kann;
2พระองค์ดึงฉันขึ้นจากหลุมอันน่ากลัว จากโคลนตมเหนียว ตั้งเท้าฉันไว้บนศิลา และให้ฉันยืนได้อย่างมั่นคง
3und hat mir ein neues Lied in meinen Mund gegeben, zu loben unsern Gott. Das werden viele sehen und den HERRN fürchten und auf ihn hoffen.
3พระองค์ใส่บทเพลงใหม่ไว้ในปากฉัน เป็นเพลงยกย่องพระเจ้าของเรา คนมากมายจะเห็นและยำเกรง แล้ววางใจในพระยาห์เวห์
4Wohl dem, der seine Hoffnung setzt auf den HERRN und sich nicht wendet zu den Hoffärtigen und zu denen, die mit Lügen umgehen!
4คนที่ยึดพระยาห์เวห์เป็นที่ไว้วางใจ ช่างเป็นสุข ไม่หันไปพึ่งคนหยิ่งยโส หรือคนที่หันไปหาความเท็จ
5HERR, mein Gott, groß sind deine Wunder und deine Gedanken, die du an uns beweisest. Dir ist nichts gleich. Ich will sie verkündigen und davon sagen; aber sie sind nicht zu zählen.
5พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน พระองค์ทำสิ่งอัศจรรย์ไว้มากมาย และมีสิ่งมากมายที่พระองค์คิดไว้เพื่อเรา ไม่มีใครเรียงบอกสิ่งเหล่านี้ต่อพระองค์ได้หมด หากฉันจะประกาศและเล่า ก็มีมากเกินกว่าจะนับ
6Opfer und Speisopfer gefallen dir nicht; aber die Ohren hast du mir aufgetan. Du willst weder Brandopfer noch Sündopfer.
6พระองค์ไม่ปรารถนาเครื่องบูชาและของถวาย พระองค์เปิดหูของฉัน ไม่ได้เรียกร้องเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาไถ่บาป
7Da ich sprach: Siehe, ich komme; im Buch ist von mir geschrieben.
7แล้วฉันพูดว่า “ฉันมาแล้ว มีเรื่องของฉันเขียนไว้ในม้วนหนังสือ
8Deinen Willen, mein Gott, tue ich gern, und dein Gesetz habe ich in meinem Herzen.
8พระเจ้าของฉัน ฉันยินดีทำตามความประสงค์ของพระองค์ บทบัญญัติของพระองค์อยู่ในใจฉัน”
9Ich will predigen die Gerechtigkeit in der großen Gemeinde; siehe, ich will mir meinen Mund nicht stopfen lassen, HERR, das weißt du.
9ฉันประกาศข่าวน่ายินดีเรื่องความชอบธรรมในชุมนุมใหญ่ ฉันจะไม่ปิดริมฝีปาก พระยาห์เวห์ พระองค์ทราบดี
10Deine Gerechtigkeit verberge ich nicht in meinem Herzen; von deiner Wahrheit und von deinem Heil rede ich; ich verhehle deine Güte und Treue nicht vor der großen Gemeinde.
10ไม่ได้ซ่อนความชอบธรรมของพระองค์ไว้ในใจ ได้ประกาศความซื่อสัตย์และความรอดของพระองค์ ไม่ได้ปิดบังความรักมั่นคงและความจริงจากชุมนุมใหญ่
11Du aber, HERR, wollest deine Barmherzigkeit von mir nicht wenden; laß deine Güte und Treue allewege mich behüten.
11พระยาห์เวห์ อย่ารั้งความเมตตาอันอ่อนโยนของพระองค์ไว้จากฉัน ขอความรักมั่นคงและความจริงของพระองค์รักษาฉันไว้เสมอ
12Denn es hat mich umgeben Leiden ohne Zahl; es haben mich meine Sünden ergriffen, daß ich nicht sehen kann; ihrer ist mehr denn der Haare auf meinem Haupt, und mein Herz hat mich verlassen.
12เพราะความชั่วมากเกินนับล้อมฉันไว้ ความผิดชั่วของฉันตามทัน จนเงยหน้าไม่ขึ้น มันมีมากกว่าเส้นผมบนศีรษะ ใจของฉันหมดแรง
13Laß dir's gefallen, HERR, daß du mich errettest; eile, HERR, mir zu helfen!
13พระยาห์เวห์ โปรดช่วยฉันให้พ้น พระยาห์เวห์ รีบมาช่วยฉัน
14Schämen müssen sich und zu Schanden werden, die mir nach meiner Seele stehen, daß sie die umbringen; zurück müssen sie fallen und zu Schanden werden, die mir Übles gönnen.
14ขอให้คนที่ตามล่าชีวิตฉันเพื่อทำลายต้องอับอายและสับสนพร้อมกัน ให้คนที่ยินดีกับความทุกข์ของฉันถอยกลับและเสียเกียรติ
15Sie müssen in ihrer Schande erschrecken, die über mich schreien: “Da, da!”
15ให้คนที่พูดใส่ฉันว่า “สมน้ำหน้า! สมน้ำหน้า!” ต้องตะลึงเพราะความอับอายของตัวเอง
16Es müssen dein sich freuen und fröhlich sein alle, die nach dir fragen; und die dein Heil lieben, müssen sagen allewege: “Der HERR sei hoch gelobt!”
16แต่คนที่แสวงหาพระองค์ทุกคน จงยินดีและเปรมปรีดิ์ในพระองค์ คนที่รักความรอดของพระองค์ จงพูดอยู่เสมอว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่อง!”
17Denn ich bin arm und elend; der Herr aber sorgt für mich. Du bist mein Helfer und Erretter; mein Gott, verziehe nicht!
17ส่วนฉันยากจนและขัดสน ขอองค์เจ้านายนึกถึงฉัน พระองค์คือผู้ช่วยและผู้กู้ของฉัน พระเจ้าของฉัน อย่าชักช้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.