Psalmen 38
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm Davids, zum Gedächtnis. HERR, strafe mich nicht in deinem Zorn und züchtige mich nicht in deinem Grimm.
1พระยาห์เวห์ อย่าตำหนิฉันด้วยความโกรธ อย่าลงโทษฉันด้วยความเดือดดาล
2Denn deine Pfeile stecken in mir, und deine Hand drückt mich.
2เพราะลูกธนูของพระองค์แทงทะลุฉัน มือของพระองค์กดฉันไว้หนัก
3Es ist nichts Gesundes an meinem Leibe vor deinem Drohen und ist kein Friede in meinen Gebeinen vor meiner Sünde.
3ร่างกายฉันไม่มีส่วนใดสมบูรณ์เพราะความขุ่นเคืองของพระองค์ กระดูกของฉันก็ไม่แข็งแรงเพราะบาป
4Denn meine Sünden gehen über mein Haupt; wie eine schwere Last sind sie mir zu schwer geworden.
4เพราะความผิดชั่วท่วมเหนือศีรษะฉัน หนักเกินกำลังเหมือนภาระมหึมา
5Meine Wunden stinken und eitern vor meiner Torheit.
5บาดแผลของฉันเหม็นและเน่า เพราะความโง่ของตัวเอง
6Ich gehe krumm und sehr gebückt; den ganzen Tag gehe ich traurig.
6ฉันเจ็บปวด ตัวงอค้อมลงมาก เดินอย่างเศร้าหมองอยู่ทั้งวัน
7Denn meine Lenden verdorren ganz, und ist nichts Gesundes an meinem Leibe.
7บั้นเอวของฉันแสบร้อนไปหมด ร่างกายไม่มีส่วนใดสมบูรณ์
8Es ist mir gar anders denn zuvor, und ich bin sehr zerstoßen. Ich heule vor Unruhe meines Herzens.
8ฉันอ่อนแรงและฟกช้ำหนัก คร่ำครวญเพราะความปวดร้าวในใจ
9Herr, vor dir ist alle meine Begierde, und mein Seufzen ist dir nicht verborgen.
9องค์เจ้านาย ความปรารถนาทั้งหมดของฉันอยู่ตรงหน้าพระองค์ เสียงคร่ำครวญของฉันไม่ถูกซ่อนจากพระองค์
10Mein Herz bebt, meine Kraft hat mich verlassen, und das Licht meiner Augen ist nicht bei mir.
10ใจฉันเต้นระรัว กำลังหมดไป แม้แต่แสงในดวงตาก็จากฉันไป
11Meine Lieben und Freunde treten zurück und scheuen meine Plage, und meine Nächsten stehen ferne.
11คนที่รักฉันและเพื่อน ๆ ยืนห่างเพราะโรคร้ายของฉัน ญาติพี่น้องก็ยืนอยู่ไกล
12Und die mir nach dem Leben trachten, stellen mir nach; und die mir übelwollen, reden, wie sie Schaden tun wollen, und gehen mit eitel Listen um.
12คนที่ตามล่าชีวิตฉันวางกับดัก คนที่ต้องการทำร้ายฉันพูดเรื่องชั่วร้าย และคิดแผนหลอกลวงอยู่ทั้งวัน
13Ich aber muß sein wie ein Tauber und nicht hören, und wie ein Stummer, der seinen Mund nicht auftut,
13แต่ฉันเหมือนคนหูหนวก ไม่ได้ยิน เหมือนคนเป็นใบ้ที่ไม่อ้าปาก
14und muß sein wie einer, der nicht hört und der keine Widerrede in seinem Munde hat.
14ใช่ ฉันเหมือนคนที่ไม่ได้ยิน และไม่มีคำโต้แย้งในปาก
15Aber ich harre, HERR, auf dich; du, Herr, mein Gott, wirst erhören.
15เพราะฉันหวังในพระองค์ พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย พระเจ้าของฉัน พระองค์จะตอบฉัน
16Denn ich denke: Daß sie sich ja nicht über mich freuen! Wenn mein Fuß wankte, würden sie sich hoch rühmen wider mich.
16ฉันพูดว่า “อย่าให้พวกเขาสะใจเมื่อเห็นฉันล้ม หรือยกตัวข่มฉันเมื่อเท้าฉันลื่น”
17Denn ich bin zu Leiden gemacht, und mein Schmerz ist immer vor mir.
17เพราะฉันพร้อมจะล้มอยู่แล้ว ความเจ็บปวดอยู่ตรงหน้าฉันเสมอ
18Denn ich zeige meine Missetat an und sorge wegen meiner Sünde.
18ฉันจะยอมรับความผิดชั่วของตัวเอง และเสียใจกับบาปของฉัน
19Aber meine Feinde leben und sind mächtig; die mich unbillig hassen, derer ist viel.
19แต่ศัตรูของฉันยังแข็งแรงและมีมาก คนที่เกลียดฉันโดยไร้เหตุก็มากมาย
20Und die mir Arges tun um Gutes, setzen sich wider mich, darum daß ich an dem Guten halte.
20คนที่ตอบแทนความดีด้วยความชั่วก็เป็นศัตรูกับฉัน เพราะฉันมุ่งทำสิ่งที่ดี
21Verlaß mich nicht, HERR! Mein Gott, sei nicht ferne von mir!
21พระยาห์เวห์ อย่าทอดทิ้งฉัน พระเจ้าของฉัน อย่าอยู่ห่างจากฉัน
22Eile, mir beizustehen, Herr, meine Hilfe.
22รีบมาช่วยฉัน องค์เจ้านาย ความรอดของฉัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.