Psalmen 59
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein gülden Kleinod Davids, daß er nicht umkäme, da Saul hinsandte und ließ sein Haus verwahren, daß er ihn tötete. Errette mich, mein Gott, von meinen Feinden und schütze mich vor denen, die sich wider mich setzen.
1พระเจ้าของฉัน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากศัตรู โปรดยกฉันไว้ให้พ้นมือคนที่ลุกขึ้นสู้ฉัน
2Errette mich von den Übeltätern und hilf mir von den Blutgierigen.
2โปรดช่วยฉันให้พ้นจากคนทำความชั่ว ช่วยฉันให้รอดจากคนกระหายเลือด
3Denn siehe, HERR, sie lauern auf meine Seele; die Starken sammeln sich wider mich ohne meine Schuld und Missetat.
3พวกเขาดักซุ่มเอาชีวิตฉัน คนทรงอำนาจรวมตัวกันต่อต้านฉัน ไม่ใช่เพราะฉันไม่เชื่อฟัง หรือเพราะบาปของฉัน พระยาห์เวห์
4Sie laufen ohne meine Schuld und bereiten sich. Erwache und begegne mir und siehe drein.
4ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำผิด พวกเขาก็พร้อมบุกเข้ามา โปรดลุกขึ้น มองดู และช่วยฉัน!
5Du, HERR, Gott Zebaoth, Gott Israels, wache auf und suche heim alle Heiden; sei der keinem gnädig, die so verwegene Übeltäter sind. (Sela.)
5พระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดลุกขึ้นลงโทษประชาชาติ อย่าเมตตาคนทรยศที่ชั่วร้าย เซลาห์
6Des Abends heulen sie wiederum wie die Hunde und laufen in der Stadt umher.
6พวกเขากลับมาในยามเย็น หอนเหมือนสุนัข และเดินเพ่นพ่านรอบเมือง
7Siehe, sie plaudern miteinander; Schwerter sind in ihren Lippen: “Wer sollte es hören?”
7ดูสิ พวกเขาพ่นคำออกจากปาก ริมฝีปากของพวกเขาเป็นดาบ แล้วพูดว่า “ใครจะได้ยินเรา?”
8Aber du, HERR, wirst ihrer lachen und aller Heiden spotten.
8แต่พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรงหัวเราะเยาะพวกเขา พระองค์ทรงเย้ยหยันประชาชาติทั้งปวง
9Vor ihrer Macht halte ich mich zu dir; denn Gott ist mein Schutz.
9กำลังของฉันเอ๋ย ฉันเฝ้ารอพระองค์ เพราะพระเจ้าเป็นหอคอยสูงของฉัน
10Gott erzeigt mir reichlich seine Güte; Gott läßt mich meine Lust sehen an meinen Feinden.
10พระเจ้าของฉันจะทรงนำหน้าฉัน พร้อมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระเจ้าจะให้ฉันเห็นศัตรูพ่ายแพ้
11Erwürge sie nicht, daß es mein Volk nicht vergesse; zerstreue sie aber mit deiner Macht, Herr, unser Schild, und stoße sie hinunter!
11อย่าฆ่าพวกเขา มิฉะนั้นประชากรของฉันจะลืม โปรดใช้ฤทธิ์ของพระองค์ทำให้พวกเขากระจัดกระจาย และกดพวกเขาลง องค์เจ้านาย โล่ของเรา
12Das Wort ihrer Lippen ist eitel Sünde, darum müssen sie gefangen werden in ihrer Hoffart; denn sie reden eitel Fluchen und Lügen.
12เพราะบาปจากปากและถ้อยคำจากริมฝีปากของพวกเขา ขอให้พวกเขาติดกับอยู่ในความหยิ่งของตน เพราะคำสาปและคำโกหกที่พวกเขาพูด
13Vertilge sie ohne alle Gnade; vertilge sie, daß sie nichts seien und innewerden, daß Gott Herrscher sei in Jakob, in aller Welt. (Sela.)
13โปรดเผาผลาญพวกเขาด้วยความโกรธของพระองค์ เผาผลาญจนไม่เหลือ ให้พวกเขารู้ว่าพระเจ้าทรงปกครองในยาโคบ จนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก เซลาห์
14Des Abends heulen sie wiederum wie die Hunde und laufen in der Stadt umher.
14ยามเย็น ให้พวกเขากลับมา ให้หอนเหมือนสุนัข และเดินไปรอบเมือง
15Sie laufen hin und her um Speise und murren, wenn sie nicht satt werden.
15พวกเขาจะเดินเพ่นพ่านหาอาหาร และถ้าไม่อิ่ม ก็จะเฝ้ารออยู่ทั้งคืน
16Ich aber will von deiner Macht singen und des Morgens rühmen deine Güte; denn du bist mir Schutz und Zuflucht in meiner Not.
16แต่ฉันจะร้องเพลงถึงกำลังของพระองค์ ยามเช้า จะร้องเสียงดังถึงความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน เป็นที่ลี้ภัยในวันที่ฉันทุกข์ยาก
17Ich will dir, mein Hort, lobsingen; denn du, Gott, bist mein Schutz und mein gnädiger Gott.
17กำลังของฉันเอ๋ย ฉันจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ เพราะพระเจ้าทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน เป็นพระเจ้าผู้ทรงมีเมตตาต่อฉัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.