Psalmen 107
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
1จงขอบคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ดี เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป
2So sollen sagen, die erlöst sind durch den HERRN, die er aus der Not erlöst hat
2ให้ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้กล่าวเช่นนี้ คือผู้ที่พระองค์ไถ่จากมือศัตรู
3und die er aus den Ländern zusammengebracht hat vom Aufgang, vom Niedergang, von Mitternacht und vom Meer.
3และรวบรวมมาจากแผ่นดินต่าง ๆ จากตะวันออกและตะวันตก จากเหนือและใต้
4Die irregingen in der Wüste, in ungebahntem Wege, und fanden keine Stadt, da sie wohnen konnten,
4พวกเขาเร่ร่อนในถิ่นกันดาร บนทางเปลี่ยวร้าง หาเมืองที่จะอาศัยไม่ได้
5hungrig und durstig, und ihre Seele verschmachtete;
5ทั้งหิวทั้งกระหาย เรี่ยวแรงหมดสิ้นอยู่ภายใน
6die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er errettete sie aus ihren Ängsten
6แล้วพวกเขาร้องหาพระยาห์เวห์ท่ามกลางความทุกข์ พระองค์ช่วยให้พ้นจากความคับแค้น
7und führte sie einen richtigen Weg, daß sie gingen zur Stadt, da sie wohnen konnten:
7นำพวกเขาไปตามทางตรง จนไปถึงเมืองที่จะอาศัย
8die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
8ให้พวกเขาสรรเสริญพระยาห์เวห์เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำเพื่อมนุษย์ทั้งหลาย!
9daß er sättigt die durstige Seele und füllt die hungrige Seele mit Gutem.
9เพราะพระองค์ทำให้ผู้โหยหาได้อิ่ม และเติมสิ่งดีให้ผู้หิวโหยจนเต็ม
10Die da sitzen mußten in Finsternis und Dunkel, gefangen in Zwang und Eisen,
10บางคนนั่งอยู่ในความมืดและเงาแห่งความตาย ถูกจองจำด้วยความทุกข์และโซ่เหล็ก
11darum daß sie Gottes Geboten ungehorsam gewesen waren und das Gesetz des Höchsten geschändet hatten,
11เพราะพวกเขากบฏต่อถ้อยคำของพระเจ้า และดูหมิ่นคำปรึกษาขององค์ผู้สูงสุด
12dafür ihr Herz mit Unglück geplagt werden mußte, daß sie dalagen und ihnen niemand half;
12พระองค์จึงทำให้ใจพวกเขาตกต่ำด้วยงานหนัก พวกเขาล้มลง และไม่มีใครช่วย
13die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten
13แล้วพวกเขาร้องหาพระยาห์เวห์ท่ามกลางความทุกข์ พระองค์ช่วยให้พ้นจากความคับแค้น
14und führte sie aus der Finsternis und Dunkel und zerriß ihre Bande:
14พาออกจากความมืดและเงาแห่งความตาย แล้วหักโซ่ที่ล่ามพวกเขา
15die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die an den Menschenkindern tut,
15ให้พวกเขาสรรเสริญพระยาห์เวห์เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำเพื่อมนุษย์ทั้งหลาย!
16daß er zerbricht eherne Türen und zerschlägt eiserne Riegel.
16เพราะพระองค์พังประตูทองสัมฤทธิ์ และตัดดาลเหล็กขาด
17Die Narren, so geplagt waren um ihrer Übertretung willen und um ihrer Sünden willen,
17คนโง่ต้องทุกข์เพราะการกบฏของตน และเพราะความชั่วของตน
18daß ihnen ekelte vor aller Speise und sie todkrank wurden;
18พวกเขารังเกียจอาหารทุกอย่าง และเข้าใกล้ประตูแห่งความตาย
19die riefen zum HERRN in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten,
19แล้วพวกเขาร้องหาพระยาห์เวห์ท่ามกลางความทุกข์ พระองค์ช่วยให้พ้นจากความคับแค้น
20er sandte sein Wort und machte sie gesund und errettete sie, daß sie nicht starben:
20พระองค์ส่งถ้อยคำของพระองค์มารักษาพวกเขา และช่วยพวกเขาให้พ้นจากหลุมศพ
21die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
21ให้พวกเขาสรรเสริญพระยาห์เวห์เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำเพื่อมนุษย์ทั้งหลาย!
22und Dank opfern und erzählen seine Werke mit Freuden.
22ให้พวกเขาถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบคุณ และเล่ากิจการของพระองค์ด้วยเสียงเพลง
23Die mit Schiffen auf dem Meer fuhren und trieben ihren Handel in großen Wassern;
23บางคนลงเรือออกทะเล ทำมาหากินในผืนน้ำกว้างใหญ่
24die des HERRN Werke erfahren haben und seine Wunder im Meer,
24คนเหล่านี้ได้เห็นกิจการของพระยาห์เวห์ และสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์ในห้วงลึก
25wenn er sprach und einen Sturmwind erregte, der die Wellen erhob,
25เพราะพระองค์ตรัส ลมพายุก็ลุกขึ้น ยกคลื่นทะเลให้สูง
26und sie gen Himmel fuhren und in den Abgrund fuhren, daß ihre Seele vor Angst verzagte,
26พวกเขาขึ้นไปถึงฟ้า แล้วลงไปถึงห้วงลึก ใจของพวกเขาละลายด้วยความทุกข์
27daß sie taumelten und wankten wie ein Trunkener und wußten keinen Rat mehr;
27พวกเขาโซเซไปมาเหมือนคนเมา หมดปัญญา ไม่รู้จะทำอย่างไร
28die zum HERRN schrieen in ihrer Not, und er führte sie aus ihren Ängsten
28แล้วพวกเขาร้องหาพระยาห์เวห์ท่ามกลางความทุกข์ พระองค์พาออกจากความคับแค้น
29und stillte das Ungewitter, daß die Wellen sich legten
29พระองค์ทำให้พายุสงบ คลื่นทะเลก็นิ่ง
30und sie froh wurden, daß es still geworden war und er sie zu Lande brachte nach ihrem Wunsch:
30พวกเขาดีใจเมื่อทะเลสงบ พระองค์จึงนำไปถึงท่าเรือที่ปรารถนา
31die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
31ให้พวกเขาสรรเสริญพระยาห์เวห์เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ เพราะกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำเพื่อมนุษย์ทั้งหลาย!
32und ihn bei der Gemeinde preisen und bei den Alten rühmen.
32ให้พวกเขายกย่องพระองค์ในที่ประชุมของประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมของผู้อาวุโส
33Er machte Bäche trocken und ließ Wasserquellen versiegen,
33พระองค์เปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นทะเลทราย เปลี่ยนตาน้ำให้เป็นแผ่นดินกระหายน้ำ
34daß ein fruchtbar Land zur Salzwüste wurde um der Bosheit willen derer, die darin wohnten.
34เปลี่ยนแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ให้เป็นดินเค็มรกร้าง เพราะความชั่วของผู้ที่อาศัยอยู่ที่นั่น
35Er machte das Trockene wiederum wasserreich und im dürren Lande Wasserquellen
35พระองค์เปลี่ยนทะเลทรายให้เป็นสระน้ำ เปลี่ยนแผ่นดินแห้งให้มีตาน้ำ
36und hat die Hungrigen dahingesetzt, daß sie eine Stadt zurichten, da sie wohnen konnten,
36พระองค์ให้คนหิวโหยตั้งถิ่นฐานที่นั่น พวกเขาสร้างเมืองเพื่ออยู่อาศัย
37und Äcker besäen und Weinberge pflanzen möchten und die jährlichen Früchte gewönnen.
37หว่านพืช ปลูกสวนองุ่น และเก็บเกี่ยวผลผลิต
38Und er segnete sie, daß sie sich sehr mehrten, und gab ihnen viel Vieh.
38พระองค์อวยพรจนพวกเขาเพิ่มจำนวนอย่างมาก และไม่ปล่อยให้ฝูงสัตว์ลดลง
39Sie waren niedergedrückt und geschwächt von dem Bösen, das sie gezwungen und gedrungen hatte.
39ต่อมา พวกเขากลับลดจำนวนและตกต่ำ เพราะการกดขี่ ความทุกข์ และความเศร้า
40Er schüttete Verachtung auf die Fürsten und ließ sie irren in der Wüste, da kein Weg ist,
40พระองค์ทำให้บรรดาเจ้านายตกเป็นที่ดูหมิ่น ทำให้พวกเขาเร่ร่อนในที่รกร้างไร้ทาง
41und schützte den Armen vor Elend und mehrte sein Geschlecht wie eine Herde.
41แต่ยกคนขัดสนขึ้นจากความทุกข์ และเพิ่มพูนครอบครัวของพวกเขาให้มากเหมือนฝูงแกะ
42Solches werden die Frommen sehen und sich freuen; und aller Bosheit wird das Maul gestopft werden.
42คนเที่ยงตรงเห็นแล้วก็ยินดี คนชั่วทั้งสิ้นจะต้องปิดปากเงียบ
43Wer ist weise und behält dies? So werden sie merken, wie viel Wohltaten der HERR erzeigt.
43ใครมีปัญญา จงใส่ใจสิ่งเหล่านี้ และพิจารณาว่าพระยาห์เวห์แสดงความรักมั่นคงอย่างไรบ้าง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.