תְּהִלִּים
Chapter 107
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

תְּהִלִּים 107

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1הֹד֣וּ לַיהוָ֣ה כִּי־טֹ֑וב כִּ֖י לְעֹולָ֣ם חַסְדֹּֽו׃
1จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ดี เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป
2יֹ֭אמְרוּ גְּאוּלֵ֣י יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר גְּ֝אָלָ֗ם מִיַּד־צָֽר׃
2ให้​ผู้​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ไถ่​ไว้​กล่าว​เช่น​นี้ คือ​ผู้​ที่​พระองค์​ไถ่​จาก​มือ​ศัตรู
3וּֽמֵאֲרָצֹ֗ות קִ֫בְּצָ֥ם מִמִּזְרָ֥ח וּמִֽמַּעֲרָ֑ב מִצָּפֹ֥ון וּמִיָּֽם׃
3และ​รวบรวม​มา​จาก​แผ่นดิน​ต่าง ๆ จาก​ตะวัน​ออก​และ​ตะวัน​ตก จาก​เหนือ​และ​ใต้
4תָּע֣וּ בַ֭מִּדְבָּר בִּישִׁימֹ֣ון דָּ֑רֶךְ עִ֥יר מֹ֝ושָׁ֗ב לֹ֣א מָצָֽאוּ׃
4พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ถิ่น​กันดาร บน​ทาง​เปลี่ยว​ร้าง หา​เมือง​ที่​จะ​อาศัย​ไม่​ได้
5רְעֵבִ֥ים גַּם־צְמֵאִ֑ים נַ֝פְשָׁ֗ם בָּהֶ֥ם תִּתְעַטָּֽף׃
5ทั้ง​หิว​ทั้ง​กระหาย เรี่ยวแรง​หมด​สิ้น​อยู่​ภายใน
6וַיִּצְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֽוּקֹותֵיהֶ֗ם יַצִּילֵֽם׃
6แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
7וַ֭יּֽ͏ַדְרִיכֵם בְּדֶ֣רֶךְ יְשָׁרָ֑ה לָ֝לֶ֗כֶת אֶל־עִ֥יר מֹושָֽׁב׃
7นำ​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ตรง จน​ไป​ถึง​เมือง​ที่​จะ​อาศัย
8יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
8ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
9כִּי־הִ֭שְׂבִּיעַ נֶ֣פֶשׁ שֹׁקֵקָ֑ה וְנֶ֥פֶשׁ רְ֝עֵבָה מִלֵּא־טֹֽוב׃
9เพราะ​พระองค์​ทำให้​ผู้​โหย​หา​ได้​อิ่ม และ​เติม​สิ่ง​ดี​ให้​ผู้​หิว​โหย​จน​เต็ม
10יֹ֭שְׁבֵי חֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָ֑וֶת אֲסִירֵ֖י עֳנִ֣י וּבַרְזֶֽל׃
10บาง​คน​นั่ง​อยู่​ใน​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย ถูก​จอง​จำ​ด้วย​ความ​ทุกข์​และ​โซ่​เหล็ก
11כִּֽי־הִמְר֥וּ אִמְרֵי־אֵ֑ל וַעֲצַ֖ת עֶלְיֹ֣ון נָאָֽצוּ׃
11เพราะ​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า และ​ดูหมิ่น​คำ​ปรึกษา​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด
12וַיַּכְנַ֣ע בֶּעָמָ֣ל לִבָּ֑ם כָּ֝שְׁל֗וּ וְאֵ֣ין עֹזֵֽר׃
12พระองค์​จึง​ทำให้​ใจ​พวก​เขา​ตกต่ำ​ด้วย​งาน​หนัก พวก​เขา​ล้ม​ลง และ​ไม่​มี​ใคร​ช่วย
13וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֻֽקֹותֵיהֶ֗ם יֹושִׁיעֵֽם׃
13แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
14יֹֽ֭וצִיאֵם מֵחֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָ֑וֶת וּמֹוסְרֹ֖ותֵיהֶ֣ם יְנַתֵּֽק׃
14พา​ออก​จาก​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย แล้ว​หัก​โซ่​ที่​ล่าม​พวก​เขา
15יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
15ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
16כִּֽי־שִׁ֭בַּר דַּלְתֹ֣ות נְחֹ֑שֶׁת וּבְרִיחֵ֖י בַרְזֶ֣ל גִּדֵּֽעַ׃
16เพราะ​พระองค์​พัง​ประตู​ทองสัมฤทธิ์ และ​ตัด​ดาล​เหล็ก​ขาด
17אֱ֭וִלִים מִדֶּ֣רֶךְ פִּשְׁעָ֑ם וּֽ֝מֵעֲוֹֽנֹתֵיהֶ֗ם יִתְעַנּֽוּ׃
17คน​โง่​ต้อง​ทุกข์​เพราะ​การ​กบฏ​ของ​ตน และ​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน
18כָּל־אֹ֭כֶל תְּתַעֵ֣ב נַפְשָׁ֑ם וַ֝יַּגִּ֗יעוּ עַד־שַׁ֥עֲרֵי מָֽוֶת׃
18พวก​เขา​รังเกียจ​อาหาร​ทุก​อย่าง และ​เข้า​ใกล้​ประตู​แห่ง​ความ​ตาย
19וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֻֽקֹותֵיהֶ֗ם יֹושִׁיעֵֽם׃
19แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
20יִשְׁלַ֣ח דְּ֭בָרֹו וְיִרְפָּאֵ֑ם וִֽ֝ימַלֵּ֗ט מִשְּׁחִיתֹותָֽם׃ ׆
20พระองค์​ส่ง​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​มา​รักษา​พวก​เขา และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​หลุม​ศพ
21יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃ ׆
21ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
22וְ֭יִזְבְּחוּ זִבְחֵ֣י תֹודָ֑ה וִֽיסַפְּר֖וּ מַעֲשָׂ֣יו בְּרִנָּֽה׃ ׆
22ให้​พวก​เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ และ​เล่า​กิจการ​ของ​พระองค์​ด้วย​เสียง​เพลง
23יֹורְדֵ֣י הַ֭יָּם בָּאֳנִיֹּ֑ות עֹשֵׂ֥י מְ֝לָאכָ֗ה בְּמַ֣יִם רַבִּֽים׃ ׆
23บาง​คน​ลง​เรือ​ออก​ทะเล ทำ​มา​หา​กิน​ใน​ผืน​น้ำ​กว้าง​ใหญ่
24הֵ֣מָּה רָ֭אוּ מַעֲשֵׂ֣י יְהוָ֑ה וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו בִּמְצוּלָֽה׃ ׆
24คน​เหล่า​นี้​ได้​เห็น​กิจการ​ของ​พระ​ยาห์เวห์ และ​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์​ใน​ห้วง​ลึก
25וַיֹּ֗אמֶר וַֽ֭יַּעֲמֵד ר֣וּחַ סְעָרָ֑ה וַתְּרֹומֵ֥ם גַּלָּֽיו׃ ׆
25เพราะ​พระองค์​ตรัส ลม​พายุ​ก็​ลุก​ขึ้น ยก​คลื่น​ทะเล​ให้​สูง
26יַעֲל֣וּ שָׁ֭מַיִם יֵרְד֣וּ תְהֹומֹ֑ות נַ֝פְשָׁ֗ם בְּרָעָ֥ה תִתְמֹוגָֽג׃
26พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ถึง​ฟ้า แล้ว​ลง​ไป​ถึง​ห้วง​ลึก ใจ​ของ​พวก​เขา​ละลาย​ด้วย​ความ​ทุกข์
27יָחֹ֣וגּוּ וְ֭יָנוּעוּ כַּשִּׁכֹּ֑ור וְכָל־חָ֝כְמָתָ֗ם תִּתְבַּלָּֽע׃
27พวก​เขา​โซเซ​ไป​มา​เหมือน​คน​เมา หมด​ปัญญา ไม่​รู้​จะ​ทำ​อย่างไร
28וַיִּצְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם וּֽ֝מִמְּצֽוּקֹתֵיהֶ֗ם יֹוצִיאֵֽם׃
28แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​พา​ออก​จาก​ความ​คับแค้น
29יָקֵ֣ם סְ֭עָרָה לִדְמָמָ֑ה וַ֝יֶּחֱשׁ֗וּ גַּלֵּיהֶֽם׃
29พระองค์​ทำให้​พายุ​สงบ คลื่น​ทะเล​ก็​นิ่ง
30וַיִּשְׂמְח֥וּ כִֽי־יִשְׁתֹּ֑קוּ וַ֝יַּנְחֵ֗ם אֶל־מְחֹ֥וז חֶפְצָֽם׃
30พวก​เขา​ดีใจ​เมื่อ​ทะเล​สงบ พระองค์​จึง​นำ​ไป​ถึง​ท่า​เรือ​ที่​ปรารถนา
31יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
31ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
32וִֽ֭ירֹמְמוּהוּ בִּקְהַל־עָ֑ם וּבְמֹושַׁ֖ב זְקֵנִ֣ים יְהַלְלֽוּהוּ׃
32ให้​พวก​เขา​ยกย่อง​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ประชาชน และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ผู้​อาวุโส
33יָשֵׂ֣ם נְהָרֹ֣ות לְמִדְבָּ֑ר וּמֹצָ֥אֵי מַ֝֗יִם לְצִמָּאֹֽון׃
33พระองค์​เปลี่ยน​แม่น้ำ​ให้​เป็น​ทะเลทราย เปลี่ยน​ตา​น้ำ​ให้​เป็น​แผ่นดิน​กระหาย​น้ำ
34אֶ֣רֶץ פְּ֭רִי לִמְלֵחָ֑ה מֵ֝רָעַ֗ת יֹ֣שְׁבֵי בָֽהּ׃
34เปลี่ยน​แผ่นดิน​อุดม​สมบูรณ์​ให้​เป็น​ดิน​เค็ม​รกร้าง เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น
35יָשֵׂ֣ם מִ֭דְבָּר לַֽאֲגַם־מַ֑יִם וְאֶ֥רֶץ צִ֝יָּ֗ה לְמֹצָ֥אֵי מָֽיִם׃
35พระองค์​เปลี่ยน​ทะเลทราย​ให้​เป็น​สระ​น้ำ เปลี่ยน​แผ่นดิน​แห้ง​ให้​มี​ตา​น้ำ
36וַיֹּ֣ושֶׁב שָׁ֣ם רְעֵבִ֑ים וַ֝יְכֹונְנ֗וּ עִ֣יר מֹושָֽׁב׃
36พระองค์​ให้​คน​หิว​โหย​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น พวก​เขา​สร้าง​เมือง​เพื่อ​อยู่​อาศัย
37וַיִּזְרְע֣וּ שָׂ֭דֹות וַיִּטְּע֣וּ כְרָמִ֑ים וַ֝יַּעֲשׂ֗וּ פְּרִ֣י תְבֽוּאָה׃
37หว่าน​พืช ปลูก​สวน​องุ่น และ​เก็บเกี่ยว​ผล​ผลิต
38וַיְבָרֲכֵ֣ם וַיִּרְבּ֣וּ מְאֹ֑ד וּ֝בְהֶמְתָּ֗ם לֹ֣א יַמְעִֽיט׃
38พระองค์​อวยพร​จน​พวก​เขา​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก และ​ไม่​ปล่อย​ให้​ฝูง​สัตว์​ลด​ลง
39וַיִּמְעֲט֥וּ וַיָּשֹׁ֑חוּ מֵעֹ֖צֶר רָעָ֣ה וְיָגֹֽון׃ ׆
39ต่อ​มา พวก​เขา​กลับ​ลด​จำนวน​และ​ตกต่ำ เพราะ​การ​กดขี่ ความ​ทุกข์ และ​ความ​เศร้า
40שֹׁפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא־דָֽרֶךְ׃
40พระองค์​ทำให้​บรรดา​เจ้านาย​ตก​เป็น​ที่​ดูหมิ่น ทำให้​พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ที่​รกร้าง​ไร้​ทาง
41וַיְשַׂגֵּ֣ב אֶבְיֹ֣ון מֵעֹ֑ונִי וַיָּ֥שֶׂם כַּ֝צֹּ֗אן מִשְׁפָּחֹֽות׃
41แต่​ยก​คน​ขัด​สน​ขึ้น​จาก​ความ​ทุกข์ และ​เพิ่มพูน​ครอบครัว​ของ​พวก​เขา​ให้​มาก​เหมือน​ฝูง​แกะ
42יִרְא֣וּ יְשָׁרִ֣ים וְיִשְׂמָ֑חוּ וְכָל־עַ֝וְלָ֗ה קָ֣פְצָה פִּֽיהָ׃
42คน​เที่ยงตรง​เห็น​แล้ว​ก็​ยินดี คน​ชั่ว​ทั้งสิ้น​จะ​ต้อง​ปิด​ปาก​เงียบ
43מִי־חָכָ֥ם וְיִשְׁמָר־אֵ֑לֶּה וְ֝יִתְבֹּֽונְנ֗וּ חַֽסְדֵ֥י יְהוָֽה׃
43ใคร​มี​ปัญญา จง​ใส่ใจ​สิ่ง​เหล่า​นี้ และ​พิจารณา​ว่า​พระ​ยาห์เวห์​แสดง​ความ​รัก​มั่นคง​อย่างไร​บ้าง

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.