תְּהִלִּים
Chapter 2
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

תְּהִלִּים 2

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1לָ֭מָּה רָגְשׁ֣וּ גֹויִ֑ם וּ֝לְאֻמִּ֗ים יֶהְגּוּ־רִֽיק׃
1ทำไม​ชนชาติ​ต่าง ๆ จึง​เดือดพล่าน ทำไม​ผู้คน​จึง​วางแผน​สิ่ง​ไร้ผล?
2יִ֥תְיַצְּב֨וּ ׀ מַלְכֵי־אֶ֗רֶץ וְרֹוזְנִ֥ים נֹֽוסְדוּ־יָ֑חַד עַל־יְ֝הוָה וְעַל־מְשִׁיחֹֽו׃
2กษัตริย์​ทั่ว​แผ่นดิน​ตั้ง​ตน​ขึ้น เหล่า​ผู้ปกครอง​ร่วม​กัน​วางแผน ต่อต้าน​พระยาห์เวห์ และ​ผู้ที่​พระองค์​เจิม​ไว้ โดย​กล่าว​ว่า
3נְֽ֭נַתְּקָה אֶת־מֹֽוסְרֹותֵ֑ימֹו וְנַשְׁלִ֖יכָה מִמֶּ֣נּוּ עֲבֹתֵֽימֹו׃
3“มา​เถอะ ให้​เรา​ฉีก​พันธะ​ของ​พวก​เขา​ให้​ขาด แล้ว​สลัด​เชือก​ของ​พวก​เขา​ออก​จาก​ตัว​เรา​เสีย”
4יֹושֵׁ֣ב בַּשָּׁמַ֣יִם יִשְׂחָ֑ק אֲ֝דֹנָ֗י יִלְעַג־לָֽמֹו׃
4ผู้ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์​หัวเราะ องค์เจ้านาย เยาะเย้ย​พวก​เขา
5אָ֤ז יְדַבֵּ֣ר אֵלֵ֣ימֹו בְאַפֹּ֑ו וּֽבַחֲרֹונֹ֥ו יְבַהֲלֵֽמֹו׃
5แล้ว​พระองค์​จะ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ด้วย​ความโกรธ ทำ​ให้​พวก​เขา​หวาดกลัว​ด้วย​ความเดือดดาล​ของ​พระองค์:
6וַ֭אֲנִי נָסַ֣כְתִּי מַלְכִּ֑י עַל־צִ֝יֹּ֗ון הַר־קָדְשִֽׁי׃
6“เรา​ได้​ตั้ง​กษัตริย์​ของ​เรา​ไว้​แล้ว​บน​ภูเขา​ศิโยน​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา”
7אֲסַפְּרָ֗ה אֶֽ֫ל חֹ֥ק יְֽהוָ֗ה אָמַ֘ר אֵלַ֥י בְּנִ֥י אַ֑תָּה אֲ֝נִ֗י הַיֹּ֥ום יְלִדְתִּֽיךָ׃
7ฉัน​จะ​เล่า​ถึง​คำประกาศ​นั้น: พระยาห์เวห์​บอก​ฉัน​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา วันนี้​เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า
8שְׁאַ֤ל מִמֶּ֗נִּי וְאֶתְּנָ֣ה גֹ֭ויִם נַחֲלָתֶ֑ךָ וַ֝אֲחֻזָּתְךָ֗ אַפְסֵי־אָֽרֶץ׃
8ขอ​จาก​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ เป็น​มรดก​ของ​เจ้า ให้​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เจ้า
9תְּ֭רֹעֵם בְּשֵׁ֣בֶט בַּרְזֶ֑ל כִּכְלִ֖י יֹוצֵ֣ר תְּנַפְּצֵֽם׃
9เจ้า​จะ​ทุบ​พวก​เขา​ด้วย​คทา​เหล็ก ฟาด​ให้​แตก​เป็น​ชิ้น​เหมือน​ภาชนะ​ดิน​ของ​ช่าง​ปั้น”
10וְ֭עַתָּה מְלָכִ֣ים הַשְׂכִּ֑ילוּ הִ֝וָּסְר֗וּ שֹׁ֣פְטֵי אָֽרֶץ׃
10เพราะ​ฉะนั้น กษัตริย์​ทั้งหลาย จง​มี​ปัญญา ผู้พิพากษา​แห่ง​แผ่นดิน จง​รับ​คำสั่งสอน
11עִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֣ה בְּיִרְאָ֑ה וְ֝גִ֗ילוּ בִּרְעָדָֽה׃
11จง​รับใช้​พระยาห์เวห์​ด้วย​ความยำเกรง และ​ยินดี​ทั้ง​ที่​ตัว​สั่น
12נַשְּׁקוּ־בַ֡ר פֶּן־יֶאֱנַ֤ף ׀ וְתֹ֬אבְדוּ דֶ֗רֶךְ כִּֽי־יִבְעַ֣ר כִּמְעַ֣ט אַפֹּ֑ו אַ֝שְׁרֵ֗י כָּל־חֹ֥וסֵי בֹֽו׃
12จง​น้อม​คารวะ​บุตร​ด้วย​ใจ​จริง ไม่​เช่น​นั้น​เขา​จะ​โกรธ และ​พวกท่าน​จะ​พินาศ​กลาง​ทาง เพราะ​ความโกรธ​ของ​เขา​พร้อม​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ ทุก​คน​ที่​เข้า​ลี้ภัย​ใน​เขา​ช่าง​เป็นสุข

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.