Psalmen 65
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Psalm Davids, ein Lied, vorzusingen. Gott, man lobt dich in der Stille zu Zion, und dir bezahlt man Gelübde.
1พระเจ้า ในศิโยน คำสรรเสริญรอถวายแด่พระองค์ ผู้คนจะทำตามคำปฏิญาณที่ให้ไว้กับพระองค์
2Du erhörst Gebet; darum kommt alles Fleisch zu dir.
2พระองค์ผู้ฟังคำอธิษฐาน มนุษย์ทั้งปวงจะมาหาพระองค์
3Unsre Missetat drückt uns hart; du wollest unsre Sünden vergeben.
3ความผิดบาปท่วมท้นฉัน แต่พระองค์ลบล้างการล่วงละเมิดของเรา
4Wohl dem, den du erwählst und zu dir lässest, daß er wohne in deinen Höfen; der hat reichen Trost von deinem Hause, deinem heiligen Tempel.
4คนที่พระองค์เลือกและนำให้เข้ามาใกล้ช่างเป็นสุข เพื่อเขาจะได้อยู่ในลานบ้านของพระองค์ เราจะอิ่มเอมกับสิ่งดีในบ้านของพระองค์ ในวิหารบริสุทธิ์ของพระองค์
5Erhöre uns nach der wunderbaren Gerechtigkeit, Gott, unser Heil, der du bist Zuversicht aller auf Erden und ferne am Meer;
5พระองค์ตอบเราด้วยการกระทำที่น่าเกรงขามและเที่ยงธรรม พระเจ้าแห่งความรอดของเรา พระองค์คือความหวังของสุดปลายแผ่นดินโลก และของผู้ที่อยู่ไกลออกไปในทะเล
6der die Berge fest setzt in seiner Kraft und gerüstet ist mit Macht;
6ด้วยฤทธิ์อำนาจ พระองค์ทรงตั้งภูเขาขึ้น พระองค์สวมกำลังไว้เป็นอาวุธ
7der du stillest das Brausen des Meers, das Brausen seiner Wellen und das Toben der Völker,
7พระองค์ทำให้เสียงคำรามของทะเลสงบ ทำให้เสียงคลื่นสงบ และทำให้ความวุ่นวายของชนชาติสงบลง
8daß sich entsetzen, die an den Enden wohnen, vor deinen Zeichen. Du machst fröhlich, was da webet, gegen Morgen und gegen Abend.
8ผู้คนที่อยู่สุดไกลต่างเกรงกลัวสิ่งน่าอัศจรรย์ของพระองค์ พระองค์ทำให้ทั้งรุ่งอรุณและยามเย็นร้องด้วยความยินดี
9Du suchst das Land heim und wässerst es und machst es sehr reich. Gottes Brünnlein hat Wassers die Fülle. Du läßt ihr Getreide wohl geraten; denn also bauest du das Land.
9พระองค์มาเยือนแผ่นดินและให้น้ำแก่แผ่นดิน ทำให้มันอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง แม่น้ำของพระเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยน้ำ พระองค์จัดเตรียมธัญพืชให้ผู้คน เพราะพระองค์กำหนดไว้เช่นนั้น
10Du tränkest seine Furchen und feuchtest sein Gepflügtes; mit Regen machst du es weich und segnest sein Gewächs.
10พระองค์ให้น้ำชุ่มร่องไถ ปรับสันดินให้เสมอ ทำให้ดินนุ่มด้วยสายฝน และอวยพรพืชผล
11Du krönst das Jahr mit deinem Gut, und deine Fußtapfen triefen von Fett.
11พระองค์สวมมงกุฎแห่งความอุดมให้แก่ปี เกวียนของพระองค์ล้นด้วยความอุดมสมบูรณ์
12Die Weiden in der Wüste sind auch fett, daß sie triefen, und die Hügel sind umher lustig.
12ทุ่งหญ้าในถิ่นกันดารอุดมล้น เนินเขาห่มความยินดี
13Die Anger sind voll Schafe, und die Auen stehen dick mit Korn, daß man jauchzet und singet.
13ทุ่งเลี้ยงสัตว์เต็มไปด้วยฝูงสัตว์ หุบเขาห่มด้วยรวงธัญพืช ทุกแห่งโห่ร้องด้วยความยินดี! และร้องเพลงด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.