Psalmen 65
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Psalm Davids, ein Lied, vorzusingen. Gott, man lobt dich in der Stille zu Zion, und dir bezahlt man Gelübde.
1Vin oni fidas kaj gloras, ho Dio, en Cion; Kaj al Vi oni plenumas promesojn.
2Du erhörst Gebet; darum kommt alles Fleisch zu dir.
2Al Vi, kiu aŭskultas preĝon, Venas ĉiu karno.
3Unsre Missetat drückt uns hart; du wollest unsre Sünden vergeben.
3Krimaĵoj min premas; Niajn pekojn Vi pardonos.
4Wohl dem, den du erwählst und zu dir lässest, daß er wohne in deinen Höfen; der hat reichen Trost von deinem Hause, deinem heiligen Tempel.
4Feliĉa estas tiu, kiun Vi elektas kaj alproksimigas al Vi, Ke li loĝu en Viaj kortoj. Ni satiĝu per la bonaĵoj de Via domo, De Via sankta templo.
5Erhöre uns nach der wunderbaren Gerechtigkeit, Gott, unser Heil, der du bist Zuversicht aller auf Erden und ferne am Meer;
5Per timindaĵoj Vi respondas al ni en justeco, Ho Dio de nia savo, Espero de ĉiuj finoj de la tero kaj de malproksimaj maroj,
6der die Berge fest setzt in seiner Kraft und gerüstet ist mit Macht;
6Vi, kiu fortigas montojn per Sia forto, Kiu estas zonita per potenco,
7der du stillest das Brausen des Meers, das Brausen seiner Wellen und das Toben der Völker,
7Kiu kvietigas la bruadon de maroj, la bruadon de iliaj ondoj, Kaj la tumulton de popoloj.
8daß sich entsetzen, die an den Enden wohnen, vor deinen Zeichen. Du machst fröhlich, was da webet, gegen Morgen und gegen Abend.
8Kaj ektimos pro Viaj mirakloj la loĝantoj de la limoj; La lokojn de la sunleviĝo kaj sunsubiro Vi ĝojigas.
9Du suchst das Land heim und wässerst es und machst es sehr reich. Gottes Brünnlein hat Wassers die Fülle. Du läßt ihr Getreide wohl geraten; denn also bauest du das Land.
9Vi memoras pri la tero, Kaj Vi donas al ĝi akvon, kaj Vi forte ĝin riĉigas; La torento de Dio estas plena de akvo; Vi pretigas ĝian panon, ĉar tiel Vi ĝin aranĝis.
10Du tränkest seine Furchen und feuchtest sein Gepflügtes; mit Regen machst du es weich und segnest sein Gewächs.
10Vi donas trinkon al ĝiaj sulkoj, Vi ebenigas ĝiajn bulojn; Per pluvego Vi ĝin moligas, Vi benas ĝiajn kreskaĵojn.
11Du krönst das Jahr mit deinem Gut, und deine Fußtapfen triefen von Fett.
11Vi kronas la jaron per Via bono; Kaj la signoj de Viaj piedoj gutas per graso.
12Die Weiden in der Wüste sind auch fett, daß sie triefen, und die Hügel sind umher lustig.
12La stepoj de dezerto grasiĝas, Kaj la montetoj zoniĝas per ĝojo.
13Die Anger sind voll Schafe, und die Auen stehen dick mit Korn, daß man jauchzet und singet.
13La herbejoj kovriĝas per brutaroj, Kaj la kampoj vestiĝas per greno; Ili ĝojas kaj kantas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.