Psalmen 83

Lutherbibel 1912

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Ein Psalmlied Asaphs. Gott, schweige doch nicht also und sei doch nicht so still; Gott, halt doch nicht so inne!

1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

2Denn siehe, deine Feinde toben, und die dich hassen, richten den Kopf auf.

2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

3Sie machen listige Anschläge gegen dein Volk und ratschlagen wider deine Verborgenen.

3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

4“Wohl her!” sprechen sie; “laßt uns sie ausrotten, daß sie kein Volk seien, daß des Namens Israel nicht mehr gedacht werde!”

4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

5Denn sie haben sich miteinander vereinigt und einen Bund wider dich gemacht,

5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:

6die Hütten der Edomiter und Ismaeliter, der Moabiter und Hagariter,

6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

7der Gebaliter, Ammoniter und Amalekiter, die Philister samt denen zu Tyrus;

7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

8Assur hat sich auch zu ihnen geschlagen; sie helfen den Kindern Lot. (Sela.)

8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

9Tue ihnen, wie den Midianitern, wie Sisera, wie Jabin am Bach Kison,

9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

10die vertilgt wurden bei Endor und wurden zu Kot auf der Erde.

10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.

11Mache ihre Fürsten wie Oreb und Seeb, alle ihre Obersten wie Sebah und Zalmuna,

11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

12die da sagen: Wir wollen Häuser Gottes einnehmen.

12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

13Gott, mache sie wie einen Wirbel, wie Stoppeln vor dem Winde.

13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

14Wie ein Feuer den Wald verbrennt und wie eine Flamme die Berge anzündet:

14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

15also verfolge sie mit deinem Wetter und erschrecke sie mit deinem Ungewitter.

15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

16Mache ihr Angesicht voll Schande, daß sie nach deinem Namen fragen müssen, o HERR.

16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

17Schämen müssen sie sich und erschrecken auf immer und zu Schanden werden und umkommen;

17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.

18so werden sie erkennen, daß du mit deinem Namen heißest HERR allein und der Höchste in aller Welt.

18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.