Psalmen 120
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Lied im höhern Chor. Ich rufe zu dem HERRN in meiner Not, und er erhört mich.
1Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li aŭskultis min.
2HERR, errette meine Seele von den Lügenmäulern, von den falschen Zungen.
2Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.
3Was kann mir die falsche Zunge tun, was kann sie ausrichten?
3Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?
4Sie ist wie scharfe Pfeile eines Starken, wie Feuer in Wachholdern.
4Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.
5Wehe mir, daß ich ein Fremdling bin unter Mesech; ich muß wohnen unter den Hütten Kedars.
5Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ, Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!
6Es wird meiner Seele lang, zu wohnen bei denen, die den Frieden hassen.
6Tro longe loĝis mia animo Inter malamantoj de paco.
7Ich halte Frieden; aber wenn ich rede, so fangen sie Krieg an.
7Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.