Psalmen 66
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Psalmlied, vorzusingen. Jauchzet Gott, alle Lande!
1Ĝoje kriu al Dio tuta la tero.
2Lobsinget zu Ehren seinem Namen; rühmet ihn herrlich!
2Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.
3Sprechet zu Gott: “Wie wunderbar sind deine Werke! es wird deinen Feinden fehlen vor deiner großen Macht.
3Diru al Dio: Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kaŝiĝas antaŭ Vi Viaj malamikoj.
4Alles Land bete dich an und lobsinge dir, lobsinge deinem Namen.” (Sela.)
4La tuta tero kliniĝas antaŭ Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.
5Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist in seinem Tun unter den Menschenkindern.
5Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.
6Er verwandelt das Meer ins Trockene, daß man zu Fuß über das Wasser ging; dort freuten wir uns sein.
6Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpaŝis piede; Tie ni ĝojis pro Li.
7Er herrscht mit seiner Gewalt ewiglich; seine Augen schauen auf die Völker. Die Abtrünnigen werden sich nicht erhöhen können. (Sela.)
7Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne leviĝu. Sela.
8Lobet, ihr Völker, unsern Gott; lasset seinen Ruhm weit erschallen,
8Laŭdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj laŭte aŭdigu Lian gloron.
9der unsre Seelen im Leben erhält und läßt unsre Füße nicht gleiten.
9Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falŝanceliĝi nian piedon.
10Denn, Gott, du hast uns versucht und geläutert wie das Silber geläutert wird;
10Ĉar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas arĝenton.
11du hast uns lassen in den Turm werfen; du hast auf unsere Lenden eine Last gelegt;
11Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis ŝarĝon sur niajn lumbojn;
12du hast Menschen lassen über unser Haupt fahren; wir sind in Feuer und Wasser gekommen: aber du hast uns ausgeführt und erquickt.
12Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.
13Darum will ich mit Brandopfern gehen in dein Haus und dir meine Gelübde bezahlen,
13Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,
14wie ich meine Lippen habe aufgetan und mein Mund geredet hat in meiner Not.
14Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia buŝo, Kiam mi estis en premo.
15Ich will dir Brandopfer bringen von feisten Schafen samt dem Rauch von Widdern; ich will opfern Rinder mit Böcken. (Sela.)
15Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virŝafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.
16Kommet her, höret zu alle, die ihr Gott fürchtet; ich will erzählen, was er an meiner Seele getan hat.
16Venu, aŭskultu, ĉiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.
17Zu ihm rief ich mit meinem Munde, und pries ihn mit meiner Zunge.
17Al Li mi vokis per mia buŝo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.
18Wo ich Unrechtes vorhätte in meinem Herzen, so würde der Herr nicht hören;
18Se mi vidus maljustaĵon en mia koro, Mia Sinjoro min ne aŭskultus;
19aber Gott hat mich erhört und gemerkt auf mein Flehen.
19Sed Dio aŭskultis, Li atentis la voĉon de mia preĝo.
20Gelobt sei Gott, der mein Gebet nicht verwirft noch seine Güte von mir wendet.
20Glorata estu Dio, Kiu ne forpuŝis mian preĝon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.