Psalmen 81
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Auf der Gittith, vorzusingen, Asaphs. Singet fröhlich Gott, der unsre Stärke ist; jauchzt dem Gott Jakobs!
1Laŭte kantu al Dio, nia forto; Ĝoje kriu al la Dio de Jakob.
2Hebet an mit Psalmen und gebet her die Pauken, liebliche Harfen mit Psalter!
2Sonigu kanton, donu tamburinon, Ĉarman harpon, kaj psalteron.
3Blaset im Neumond die Posaune, in unserm Fest der Laubhütten!
3Muziku per korno en novmonato, Je la plenluno, en la tago de nia festo.
4Denn solches ist die Weise in Israel und ein Recht des Gottes Jakobs.
4Ĉar ĝi estas leĝo por Izrael Kaj ordono de la Dio de Jakob.
5Solche hat er zum Zeugnis gesetzt unter Joseph, da sie aus Ägyptenland zogen und fremde Sprache gehört hatten,
5Li aranĝis ĝin kiel ateston por Jozef, Kiam Li eliris kontraŭ la landon Egiptan. Lingvon, kiun mi ne konas, mi aŭdis:
6da ich ihre Schulter von der Last entledigt hatte und ihre Hände der Körbe los wurden.
6Mi liberigis lian dorson de ŝarĝo, Liaj manoj liberiĝis de korboj.
7Da du mich in der Not anriefst, half ich dir aus; ich erhörte dich, da dich das Wetter überfiel, und versuchte dich am Haderwasser. (Sela.)
7En la mizero vi vokis, kaj Mi vin helpis; Mi respondis al vi en mistera loko de tondro; Mi esploris vin ĉe la akvo de Malpaco. Sela.
8Höre, mein Volk, ich will unter dir zeugen; Israel, du sollst mich hören,
8Aŭdu, ho Mia popolo, Mi atestos al vi; Ho Izrael, se vi Min aŭskultus!
9daß unter dir kein anderer Gott sei und du keinen fremden Gott anbetest.
9Ne estu ĉe vi alia dio; Kaj ne adoru fremdan dion.
10Ich bin der HERR, dein Gott, der dich aus Ägyptenland geführt hat: Tue deinen Mund weit auf, laß mich ihn füllen!
10Mi estas la Eternulo, via Dio, Kiu elkondukis vin el la lando Egipta; Malfermu larĝe vian buŝon, kaj Mi ĝin plenigos.
11Aber mein Volk gehorcht nicht meiner Stimme, und Israel will mich nicht.
11Sed Mia popolo ne aŭskultis Mian voĉon, Izrael ne obeis Min.
12So habe ich sie gelassen in ihres Herzens Dünkel, daß sie wandeln nach ihrem Rat.
12Kaj Mi lasis ilin al la kaprico de ilia koro, Ke ili iru laŭ siaj intencoj.
13Wollte mein Volk mir gehorsam sein und Israel auf meinem Wege gehen,
13Ho, se Mia popolo aŭskultus Min, Se Izrael irus per Miaj vojoj!
14so wollte ich ihre Feinde bald dämpfen und meine Hand über ihre Widersacher wenden,
14Rapide Mi faligus iliajn malamikojn, Kaj kontraŭ iliajn premantojn Mi direktus Mian manon.
15und denen, die den HERRN hassen, müßte es wider sie fehlen; ihre Zeit aber würde ewiglich währen,
15La malamantoj de la Eternulo humiliĝus antaŭ Li, Kaj ilia bonstato estus eterna.
16und ich würde sie mit dem besten Weizen speisen und mit Honig aus dem Felsen sättigen.
16Kaj Mi manĝigus al ili grason de tritiko, Kaj Mi satigus vin per mielo el roko.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.