Psalmen 61
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ein Psalm Davids, vorzusingen, auf Saitenspiel. Höre, Gott, mein Schreien und merke auf mein Gebet!
1Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.
2Hienieden auf Erden rufe ich zu dir, wenn mein Herz in Angst ist, du wollest mich führen auf einen hohen Felsen.
2De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.
3Denn du bist meine Zuversicht, ein starker Turm vor meinen Feinden.
3Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.
4Laß mich wohnen in deiner Hütte ewiglich und Zuflucht haben unter deinen Fittichen. (Sela.)
4Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.
5Denn du, Gott, hörst mein Gelübde; du belohnst die wohl, die deinen Namen fürchten.
5Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.
6Du wollest dem König langes Leben geben, daß seine Jahre währen immer für und für,
6Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.
7daß er immer bleibe vor Gott. Erzeige ihm Güte und Treue, die ihn behüten.
7Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.
8So will ich deinem Namen lobsingen ewiglich, daß ich meine Gelübde bezahle täglich.
8Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.