Psalmorum 61
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1In finem, pro Idithun. Psalmus David.
1Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.
2[Nonne Deo subjecta erit anima mea? ab ipso enim salutare meum.
2De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.
3Nam et ipse Deus meus et salutaris meus; susceptor meus, non movebor amplius.
3Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.
4Quousque irruitis in hominem? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.
4Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.
5Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere; cucurri in siti: ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.
5Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.
6Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea:
6Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.
7quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.
7Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.
8In Deo salutare meum et gloria mea; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.
8Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.
9Sperate in eo, omnis congregatio populi; effundite coram illo corda vestra: Deus adjutor noster in æternum.
no verse 9 in this text
10Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.
no verse 10 in this text
11Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.
no verse 11 in this text
12Semel locutus est Deus; duo hæc audivi: quia potestas Dei est,
no verse 12 in this text
13et tibi, Domine, misericordia: quia tu reddes unicuique juxta opera sua.]
no verse 13 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.