Psalmen 61
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Voor muziekbegeleiding; met harpen. Van David. Hoor toch, o God, mijn gejammer, En let op mijn smeken:
1Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.
2Van het einde der aarde roep ik tot U In de beklemmende angst van mijn hart. Stel mij hoog op de Rots, en laat mij daar rusten,
2De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.
3Want Gij zijt mijn toevlucht en sterkte tegen den vijand;
3Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.
4Laat mij in uw woontent voor eeuwig uw gast zijn, En mij verbergen in de schaduw uwer vleugelen.
4Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.
5Want Gij hoort mijn beloften, o mijn God, En vervult de wens van hen, die uw Naam vrezen:
5Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.
6Vermeerder de dagen des konings, En zijn jaren van geslacht tot geslacht;
6Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.
7Moge hij altijd voor Gods aangezicht tronen, En liefde en trouw hem behoeden.
7Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.
8Dan zal ik uw Naam in eeuwigheid prijzen, Dag aan dag U mijn dankoffer brengen!
8Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.