Psalmen 83
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Een lied; een psalm van Asaf. O God, houd U niet stil, Niet rustig en werkeloos, o God!
1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!
2Want zie, uw vijanden razen, En uw haters steken hun hoofden omhoog.
2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.
3Ze smeden listige plannen tegen uw volk, En spannen tegen uw beschermelingen samen:
3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.
4“Komt, laat ons ze uitroeien uit de rij van de volken, Zodat men zelfs Israëls naam niet meer noemt!”
4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.
5Ja, eensgezind hebben ze samengezworen, En een verbond gesloten tegen U:
5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:
6De tenten van Edom en van de Jisjmaëlieten, Van Moab en de zonen van Hagar.
6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,
7En Gebal, Ammon en Amalek, Filistea met de bewoners van Tyrus,
7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;
8Zelfs Assjoer sluit zich bij hen aan, En leent zijn arm aan de zonen van Lot.
8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.
9Doe met hen als met Midjan, Als met Sisera en Jabin bij de beek Kisjon,
9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,
10Die bij En-Dor werden vernietigd, En tot mest voor het veld zijn gemaakt.
10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.
11Zet het hun vorsten betaald als Oreb en Zeëb, Als Zébach en Salmoenna,
11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,
12Met al hun groten, die zeggen: Laat ons het land van God gaan bezetten!
12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!
13Maak ze aan dwarrelende blaren gelijk, o mijn God, En aan kaf voor de wind!
13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.
14En zoals het vuur de bossen verteert, De vlammen de bergen verzengen:
14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,
15Zo moogt Gij hen met uw stormwind vervolgen, In verwarring brengen door uw orkaan!
15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.
16Bedek met smaad hun gelaat, Opdat ze uw Naam mogen eren, o Jahweh;
16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.
17Laat ze beschaamd staan en verbijsterd voor eeuwig, En in schande vergaan!
17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.
18Dan zullen zij weten, dat “Jahweh” uw Naam is; Dat Gij de Allerhoogste zijt op heel de aarde, Gij alleen!
18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.