Žalmy 83

Kralice Bible (1613)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Píseň a žalm Azafův.

1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

2Bože, neodmlčujž se, nečiň se neslyše, aniž se upokojuj, ó Bože silný.

2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

3Nebo aj, nepřátelé tvoji se bouří, a ti, kteříž tě v nenávisti mají, pozdvihují hlavy.

3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

4Chytře tajné rady proti lidu tvému skládají, a radí se proti těm, kteréž ty skrýváš,

4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

5Říkajíce: Poďte, a vyhlaďme je, ať nejsou národem, tak aby ani zpomínáno nebylo více jména Izraelova.

5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:

6Jednomyslněť se na tom spolu snesli, i smlouvou se proti tobě zavázali,

6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

7Stánkové Idumejští a Izmaelitští, Moábští a Agarenští,

7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

8Gebálští a Ammonitští, a Amalechitští, Filistinští s obyvateli Tyrskými.

8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

9Ano i Assyrští spojili se s nimi, jsouce na ruku synům Lotovým. Sélah.

9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

10Učiniž jim jako Madianským, jako Zizarovi, a jako Jabínovi při potoku Císon,

10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.

11Kteříž jsou do konce vyhlazeni v Endor, a učiněni hnůj země.

11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

12Nalož s nimi a s vůdci jejich jako s Gorébem, jako s Zébem, jako s Zebahem, a jako s Salmunou, se všemi knížaty jejich.

12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

13Neboť jsou řekli: Uvažme se dědičně v příbytky Boží.

13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

14Můj Bože, učiň to, ať jsou jako chumelice, a jako stéblo před větrem.

14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

15Jakož oheň spaluje les, a jako plamen zapaluje hory,

15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

16Tak ty je vichřicí svou stihej, a bouří svou ohrom je.

16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

17Naplň tváře jejich zahanbením, tak aby hledali jména tvého, Hospodine.

17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.

18Nechať se hanbí a děsí na věčné časy, a ať potupu nesou a zahynou.

18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.

19A tak ať poznají, že ty, kterýž sám jméno máš Hospodin, jsi nejvyšší nade vší zemí.

no verse 19 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.