Žalmy 69
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Přednímu z kantorů na šošannim, žalm Davidův.
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
2Vysvoboď mne, ó Bože, neboť jsou dosáhly vody až k duši mé.
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
3Pohřížen jsem v hlubokém bahně, v němž dna není; všel jsem do hlubokosti vod, jejichž proud zachvátil mne.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
4Ustal jsem, volaje, vyschlo hrdlo mé, zemdlely oči mé od ohlídání se na tě Boha svého.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
5Více jest těch, kteříž mne nenávidí bez příčiny, než vlasů hlavy mé; zmocnili se ti, kteříž mne vyhladiti usilují, a jsou nepřátelé moji bez mého provinění; to, čehož jsem nevydřel, nahražovati jsem musil.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
6Bože, ty znáš sám nemoudrost mou, a výstupkové moji nejsou skryti před tebou.
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
7Nechť nebývají zahanbeni příčinou mou ti, kteříž na tě očekávají, Pane, Hospodine zástupů; nechť nepřicházejí skrze mne k hanbě ti, kteříž tě hledají, ó Bože Izraelský.
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
8Neboť pro tebe snáším pohanění, a stud přikryl tvář mou.
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
9Cizí učiněn jsem bratřím svým, a cizozemec synům matky své,
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
10Proto že horlivost domu tvého snědla mne, a hanění hanějících tě na mne připadla.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
11Když jsem plakal, postem trápiv duši svou, bylo mi to ku potupě obráceno.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
12Když jsem bral na se pytel místo roucha, tehdy jsem jim byl za přísloví.
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
13Pomlouvali mne, sedíce v bráně, a písničkou byl jsem těm, kteříž pili víno.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
14Já pak modlitbu svou k tobě odsílám, Hospodine, časť jest dobré líbeznosti tvé. Ó Bože, vedlé množství milosrdenství svého vyslyš mne, pro pravdu svou spasitelnou.
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
15Vytrhni mne z bláta, abych nebyl pohřížen; nechť jsem vytržen od těch, kteříž mne nenávidí, jako z hlubokostí vod,
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
16Aby mne nezachvátili proudové vod, a nesehltila hlubina, ani se nade mnou zavřela prohlubně.
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
17Vyslyšiž mne, Hospodine, neboť jest dobré milosrdenství tvé; vedlé množství slitování svých vzhlédniž na mne.
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
18A neskrývej tváři své od služebníka svého, neboť mám úzkost; rychle vyslyš mne.
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
19Přibliž se k duši mé, a vyprosť ji; pro nepřátely mé vykup mne.
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
20Ty znáš pohanění mé, a zahanbení mé, i potupu mou, před tebouť jsou všickni nepřátelé moji.
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
21Pohanění potřelo srdce mé, pročež jsem byl v žalosti. Očekával jsem, zdali by mne kdo politoval, ale žádného nebylo, zdali by kdo potěšiti chtěli, ale nedočkal jsem.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
22Nýbrž místo pokrmu poskytli mi žluči, a v žízni mé napájeli mne octem.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
23Budiž jim stůl jejich před nimi za osídlo, a pokojný způsob jejich místo síti.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
24Ať se zatmí oči jejich, aby viděti nemohli, a bedra jejich k stálému přiveď zemdlení.
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
25Vylí na ně rozhněvání své, a prchlivost hněvu tvého ať je zachvátí.
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
26Budiž příbytek jejich pustý, v staních jejich kdo by obýval, ať není žádného.
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
27Nebo se tomu, jehož jsi ty zbil, protiví, a o bolesti zraněných tvých rozmlouvají.
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
28Přilož nepravost k nepravosti jejich, a ať nepřicházejí k spravedlnosti tvé.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
29Nechť jsou vymazáni z knihy živých, a s spravedlivými ať nejsou zapsáni.
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
30Já pak ztrápený jsem, a bolestí sevřený, ale spasení tvé, ó Bože, na místě bezpečném postaví mne.
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
31I buduť chváliti jméno Boží s prozpěvováním, a velebiti je s děkováním.
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
32A bude to příjemnější Hospodinu nežli vůl, neb volek rohatý s rozdělenými kopyty.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
33To když uhlédají tiší, radovati se budou, hledajíce Boha, a ožive srdce jejich.
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
34Neboť vyslýchá chudé Hospodin, a vězni svými nezhrzí.
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
35Chvaltež ho nebesa a země, moře i všeliký hmyz jejich.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
36Bůhť zajisté zachová Sion, a vzdělá města Judská, i budou tu bydliti, a zemi tu dědičně obdrží.
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
37Tolikéž i símě služebníků jeho dědičně jí vládnouti budou, a milující jméno jeho v ní přebývati.
no verse 37 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.