Salmos 69
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Al Músico principal: sobre Sosannim: Salmo de David. SÁLVAME, oh Dios, porque las aguas han entrado hasta el alma.
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
2Estoy hundido en cieno profundo, donde no hay pie: he venido á abismos de aguas, y la corriente me ha anegado.
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
3Cansado estoy de llamar; mi garganta se ha enronquecido; han desfallecido mis ojos esperando á mi Dios.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
4Hanse aumentado más que los cabellos de mi cabeza los que me aborrecen sin causa; hanse fortalecido mis enemigos, los que me destruyen sin por qué: he venido pues á pagar lo que no he tomado.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
5Dios, tú sabes mi locura; y mis delitos no te son ocultos.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
6No sean avergonzados por mi causa los que te esperan, oh Señor Jehová de los ejércitos; no sean confusos por mí los que te buscan, oh Dios de Israel.
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
7Porque por amor de ti he sufrido afrenta; confusión ha cubierto mi rostro.
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
8He sido extrañado de mis hermanos, y extraño á los hijos de mi madre.
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
9Porque me consumió el celo de tu casa; y los denuestos de los que te vituperaban, cayeron sobre mí.
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
10Y lloré afligiendo con ayuno mi alma; y esto me ha sido por afrenta.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
11Puse además saco por mi vestido; y vine á serles por proverbio.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
12Hablaban contra mí los que se sentaban á la puerta, y me zaherían en las canciones de los bebedores de sidra.
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
13Empero yo enderezaba mi oración á ti, oh Jehová, al tiempo de tu buena voluntad: oh Dios, por la multitud de tu misericordia, por la verdad de tu salud, óyeme.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
14Sácame del lodo, y no sea yo sumergido: sea yo libertado de los que me aborrecen, y del profundo de las aguas.
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
15No me anegue el ímpetu de las aguas, ni me suerba la hondura, ni el pozo cierre sobre mí su boca.
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
16Oyeme, Jehová, porque apacible es tu misericordia; mírame conforme á la multitud de tus miseraciones.
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
17Y no escondas tu rostro de tu siervo; porque estoy angustiado; apresúrate, óyeme.
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
18Acércate á mi alma, redímela: líbrame á causa de mis enemigos.
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
19Tú sabes mi afrenta, y mi confusión, y mi oprobio: delante de ti están todos mis enemigos.
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
20La afrenta ha quebrantado mi corazón, y estoy acongojado: y esperé quien se compadeciese de mí , y no lo hubo: y consoladores, y ninguno hallé.
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
21Pusiéronme además hiel por comida, y en mi sed me dieron á beber vinagre.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
22Sea su mesa delante de ellos por lazo, y lo que es para bien por tropiezo.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
23Sean oscurecidos sus ojos para ver, y haz siempre titubear sus lomos.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
24Derrama sobre ellos tu ira, y el furor de tu enojo los alcance.
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
25Sea su palacio asolado: en sus tiendas no haya morador.
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
26Porque persiguieron al que tú heriste; y cuentan del dolor de los que tú llagaste.
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
27Pon maldad sobre su maldad, y no entren en tu justicia.
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
28Sean raídos del libro de los vivientes, y no sean escritos con los justos.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
29Y yo afligido y dolorido, tu salud, oh Dios, me defenderá.
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
30Alabaré yo el nombre de Dios con cántico, ensalzarélo con alabanza.
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
31Y agradará á Jehová más que sacrificio de buey, ó becerro que echa cuernos y uñas.
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
32Veránlo los humildes, y se gozarán; buscad á Dios, y vivirá vuestro corazón.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
33Porque Jehová oye á los menesterosos, y no menosprecia á sus prisioneros.
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
34Alábenlo los cielos y la tierra, los mares, y todo lo que se mueve en ellos.
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
35Porque Dios guardará á Sión, y reedificará las ciudades de Judá; y habitarán allí, y la poseerán.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
36Y la simiente de sus siervos la heredará, y los que aman su nombre habitarán en ella.
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.