Псалми 83

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Боже! Немој замукнути, немој ћутати, нити почивај, Боже!

1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

2Јер ево непријатељи Твоји узавреше, и који Те ненавиде, подигоше главу.

2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

3По народ Твој зло наумише, и договарају се на изабране Твоје.

3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

4Рекоше: Ходите да их истребимо између народа да се више не спомиње име Израиљево.

4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

5Сложно присташе и супрот Теби веру ухватише:

5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:

6Насеља Едомова и Исмаиловци, Моав и Агарени,

6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

7Гевал и Амон и Амалик, Филистеји с Тирцима;

7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

8И Асур удруже се с њима; постадоше мишица синовима Лотовим.

8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

9Учини им онако као Мадијану, као Сисари, као Јавину на потоку Кисону.

9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

10Који су истребљени у Аендору, нагнојише собом земљу.

10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.

11Уради с њима, с кнезовима њиховим, као с Оривом и Зивом, и са свима главарима њиховим као са Зевејем и Салманом.

11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

12Јер говоре: Освојимо насеља Божија.

12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

13Боже мој! Заповеди нека буду као прах, као песак пред ветром.

13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

14Као што огањ сажиже шуму, и као пламен што запаљује горе,

14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

15Тако их погнај буром својом и вихором својим смети их.

15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

16Покриј лице њихово срамотом, да би тражили име Твоје, Господе!

16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

17Нека се стиде и сраме довека, нека се смету и изгину!

17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.

18И нека знају да си Ти, коме је име Господ, једини највиши над свом земљом.

18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.