Псалми 77
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Глас мој иде к Богу, и ја призивам Њега; глас мој иде к Богу, и Он ће ме услишити.
1Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.
2У дан туге своје тражих Господа; ноћу је рука моја подигнута, и не спушта се; душа моја неће да се утеши.
2En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.
3Помињем Бога, и уздишем; размишљам, и трне дух мој.
3Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.
4Држим очи своје да су будне; клонуо сам, и не могу говорити.
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
5Пребрајам старе дане и године од векова.
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.
6Опомињем се песама својих ноћу; разговарам се са срцем својим, и испитујем дух свој:
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
7„Зар ће се довека гневити на нас Господ, и неће више љубити?
7Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?
8Зар је засвагда престала милост Његова, и реч се прекинула од колена на колено?
8Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?
9Зар је заборавио милостив бити и у гневу затворио милосрђе своје?”
9Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
10И рекох: Жалосна је за мене ова промена деснице Вишњега.
10Kaj mi diris: Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.
11Памтим дела Господња; памтим пређашње чудо Твоје.
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
12Мислио сам о свим делима Твојим, размишљао о радњи Твојој;
12Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
13Боже! Пут је Твој свет; који је Бог тако велик као Бог наш?
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
14Ти си Бог, који си чинио чудеса, показивао силу своју међу народима;
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
15Мишицом си одбранио народ свој, синове Јаковљеве и Јосифове.
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
16Видеше Те воде, Боже, видеше Те воде, и устрепташе, и бездане се задрмаше.
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.
17Из облака лијаше вода, облаци даваху глас, и стреле Твоје лећаху.
17Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
18Грмљаху громови Твоји по небу; муње Твоје севаху по васиљеној, земља се тресаше и њихаше.
18La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.
19По мору беше пут Твој, и стазе Твоје по великој води, и траг Твој не познаваше се.
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.
20Водио си народ свој као овце руком Мојсијевом и Ароновом.
20Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.