Pjalm 77
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1I KIN likwirki n il ai o n Kot, o n Kot, me i pan likwir o n , o i me kotin ma n i ia.
1Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.
2Ni ai anjau apwal, i kin rapaki leowa; ni po n pa i kin u wei o jota kin dukedi, pwe wen I jota kak injenemaula.
2En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.
3Ni ai tamanda Kot, i kin ajenokida, ni ai madamadaua, n en i kin luetala.
3Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.
4Kom kin kotin kolekol por en maj ai, pwe ira en papat; n ai inen en luet, jolar itar o n lokaia.
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
5I kin lamelame duen ran en maj akan, duen par akan me jamalar.
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.
6Ni po n i kin lamelame duen ai kaja n arp, o mo n io n i kin madamadaua; n en i kin raparapaki.
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
7Kalelapok, leowa pan kotin o n io n kokolata, o a jota pan kotin maki o n ?
7Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?
8A kala n an rojelar melel, o a inau imwijokalar kokolata?
8Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?
9Kot kotin malielar a mak o n kit, o a karirikilar o n io n a kala n an?
9Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
10Ari jo, i indadar: Mepukat me mau o n ia; pali maun en lim en me Lapalap pan kak dorela meakaroj.
10Kaj mi diris: Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.
11I me i kin taman kida wiawian leowa; melel i kin tamanda omui manaman akan ja n maj o,
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
12O madamadaua duen omui wiawia kan karoj, o kilekila n duen omui dodok.
12Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
13Mai n Kot, al omui me pu n . Ia waja amen Kot manaman mia dueta Kaun o?
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
14Komui ta Kot me kin wia manaman akan. Komui kotin kajanjaledar omui manaman nan pu n en wei kan.
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
15Komui kotin dore kila japwilim omui kan omui manaman, iei jeri en Iakop o Iojep akan.
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
16Pil akan ariri komui, Mai n Kot, pil akan ariri komui, rap majapwekadar, o waja lol rererdar.
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.
17Tapok kalaimun akan kamoredier pil, tapok kan wiadar nanjapwe, o liol piripir jili.
17Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
18Nanjapwe wiauier nanla n ; japwilim omui liol akan kamaraini jappa; jappa mokieda o rerer.
18La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.
19Al omui mi nan madau, al omui tatik nan pil kalaimun akan, o jota me kaan aluwilu omui.
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.
20Kom kotin kalua japwilim omui kan dueta pwin eu ren Mojej o Aron.
20Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.