Pjalm 77
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Lutherbibel 1912
1I KIN likwirki n il ai o n Kot, o n Kot, me i pan likwir o n , o i me kotin ma n i ia.
1Ein Psalm Asaphs für Jeduthun, vorzusingen. Ich schreie mit meiner Stimme zu Gott; zu Gott schreie ich, und er erhört mich.
2Ni ai anjau apwal, i kin rapaki leowa; ni po n pa i kin u wei o jota kin dukedi, pwe wen I jota kak injenemaula.
2In der Zeit der Not suche ich den Herrn; meine Hand ist des Nachts ausgereckt und läßt nicht ab; denn meine Seele will sich nicht trösten lassen.
3Ni ai tamanda Kot, i kin ajenokida, ni ai madamadaua, n en i kin luetala.
3Wenn ich betrübt bin, so denke ich an Gott; wenn mein Herz in ängsten ist, so rede ich. (Sela.)
4Kom kin kotin kolekol por en maj ai, pwe ira en papat; n ai inen en luet, jolar itar o n lokaia.
4Meine Augen hältst du, daß sie wachen; ich bin so ohnmächtig, daß ich nicht reden kann.
5I kin lamelame duen ran en maj akan, duen par akan me jamalar.
5Ich denke der alten Zeit, der vorigen Jahre.
6Ni po n i kin lamelame duen ai kaja n arp, o mo n io n i kin madamadaua; n en i kin raparapaki.
6Ich denke des Nachts an mein Saitenspiel und rede mit meinem Herzen; mein Geist muß forschen.
7Kalelapok, leowa pan kotin o n io n kokolata, o a jota pan kotin maki o n ?
7Wird denn der Herr ewiglich verstoßen und keine Gnade mehr erzeigen?
8A kala n an rojelar melel, o a inau imwijokalar kokolata?
8Ist's denn ganz und gar aus mit seiner Güte, und hat die Verheißung ein Ende?
9Kot kotin malielar a mak o n kit, o a karirikilar o n io n a kala n an?
9Hat Gott vergessen, gnädig zu sein, und seine Barmherzigkeit vor Zorn verschlossen? (Sela.)
10Ari jo, i indadar: Mepukat me mau o n ia; pali maun en lim en me Lapalap pan kak dorela meakaroj.
10Aber doch sprach ich: Ich muß das leiden; die rechte Hand des Höchsten kann alles ändern.
11I me i kin taman kida wiawian leowa; melel i kin tamanda omui manaman akan ja n maj o,
11Darum gedenke ich an die Taten des HERRN; ja, ich gedenke an deine vorigen Wunder
12O madamadaua duen omui wiawia kan karoj, o kilekila n duen omui dodok.
12und rede von allen deinen Werken und sage von deinem Tun.
13Mai n Kot, al omui me pu n . Ia waja amen Kot manaman mia dueta Kaun o?
13Gott, dein Weg ist heilig. Wo ist so ein mächtiger Gott, als du, Gott, bist?
14Komui ta Kot me kin wia manaman akan. Komui kotin kajanjaledar omui manaman nan pu n en wei kan.
14Du bist der Gott, der Wunder tut; du hast deine Macht bewiesen unter den Völkern.
15Komui kotin dore kila japwilim omui kan omui manaman, iei jeri en Iakop o Iojep akan.
15Du hast dein Volk erlöst mit Macht, die Kinder Jakobs und Josephs. (Sela.)
16Pil akan ariri komui, Mai n Kot, pil akan ariri komui, rap majapwekadar, o waja lol rererdar.
16Die Wasser sahen dich, Gott, die Wasser sahen dich und ängsteten sich, und die Tiefen tobten.
17Tapok kalaimun akan kamoredier pil, tapok kan wiadar nanjapwe, o liol piripir jili.
17Die dicken Wolken gossen Wasser, die Wolken donnerten, und die Strahlen fuhren daher.
18Nanjapwe wiauier nanla n ; japwilim omui liol akan kamaraini jappa; jappa mokieda o rerer.
18Es donnerte im Himmel, deine Blitze leuchteten auf dem Erdboden; das Erdreich regte sich und bebte davon.
19Al omui mi nan madau, al omui tatik nan pil kalaimun akan, o jota me kaan aluwilu omui.
19Dein Weg war im Meer und dein Pfad in großen Wassern, und man spürte doch deinen Fuß nicht.
20Kom kotin kalua japwilim omui kan dueta pwin eu ren Mojej o Aron.
20Du führtest dein Volk wie eine Herde Schafe durch Mose und Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.