Pjalm 109
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Lutherbibel 1912
1MAI N Kot, me i kin kapikapi n a, kom der kotin japaimokid!
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. Gott, mein Ruhm, schweige nicht!
2Pwe au en me doo ja n Kot, o me kin kotaue jara do n ia, re lokelokaia o n ia ki lo likam.
2Denn sie haben ihr gottloses und falsches Maul gegen mich aufgetan und reden wider mich mit falscher Zunge;
3Re lokaia jued o n ia waja karoj, o pei o n ia ni jo karepa
3und sie reden giftig wider mich allenthalben und streiten wider mich ohne Ursache.
4Ni ai pok o n ir, re kin imwintiti o n ia; a n ai kin poten kapakap.
4Dafür, daß ich sie liebe, sind sie wider mich; ich aber bete.
5Irail depukki ai me mau me jued, o re kin tata kin ia ni ai pok o n ir.
5Sie beweisen mir Böses um Gutes und Haß um Liebe.
6Kotin kajapwilada n i me doo ja n Kot amen, pwen a jaunkapu n o me palian I, en mi ni pali maun a.
6Setze Gottlose über ihn; und der Satan müsse stehen zu seiner Rechten.
7Ma a pan pakajau, a pan pakadeikada, pil a kapakap en kadipala i.
7Wenn er gerichtet wird, müsse er verdammt ausgehen, und sein Gebet müsse Sünde sein.
8A ran akan en malaulaula, o a koa en ko o n amen.
8Seiner Tage müssen wenige werden, und sein Amt müsse ein anderer empfangen.
9Na jeri kan en japoupou, o a paud en li odi amen.
9Seine Kinder müssen Waisen werden und sein Weib eine Witwe.
10Na jeri kan en janjarwaru jili o wia poekipoek, o re rapaki kan ar ma n a, doo ja n nan moan im arail.
10Seine Kinder müssen in der Irre gehen und betteln und suchen, als die verdorben sind.
11Me norok moni en pitia ja n i a meakoaroj, o men wai en kulia ja n i a dipijou kan.
11Es müsse der Wucherer aussaugen alles, was er hat; und Fremde müssen seine Güter rauben.
12O jota me pan kadek o n i, o jota me pan jauja na japoupou kan.
12Und niemand müsse ihm Gutes tun, und niemand erbarme sich seiner Waisen.
13Kadaudok a en kokoka ja n ; o mar arail en niki ja n nin di kaieu.
13Seine Nachkommen müssen ausgerottet werden; ihr Name werde im andern Glied vertilgt.
14Japu n en jam a ko en janjal mon Ieowa, o dip en in a ender lapwada.
14Seiner Väter Missetat müsse gedacht werden vor dem HERRN, und seiner Mutter Sünde müsse nicht ausgetilgt werden.
15Ieowa en kotin majamajan irail ajau karoj, o kataman parail en niki ja n in jappa.
15Der HERR müsse sie nimmer aus den Augen lassen, und ihr Gedächtnis müsse ausgerottet werden auf Erden,
16Pweki a jota man kadek, pwe a pakipaki me luet o jamama, o me injenjued, pwen kamela i.
16darum daß er so gar keine Barmherzigkeit hatte, sondern verfolgte den Elenden und Armen und Betrübten, daß er ihn tötete.
17O a ino n io n en riala; ari en lel o n ! O a jota injenoki kapai, ari, en doo ja n i!
17Und er wollte den Fluch haben, der wird ihm auch kommen; er wollte den Segen nicht, so wird er auch ferne von ihm bleiben.
18A kapwateki me jued duata a likau, ari me jued en kolon lole dueta pil o nan kokon akan dueta le.
18Er zog an den Fluch wie sein Hemd; der ist in sein Inwendiges gegangen wie Wasser, und wie Öl in seine Gebeine;
19Me jued en rajo n a likau pup, me a kin likauwiada, o rajo n men pirapir me a kin pirapireki.
19So werde er ihm wie ein Kleid, das er anhabe, und wie ein Gürtel, mit dem er allewege sich gürte.
20Iduen Ieowa pan kotin pwain on me palian ia, o me kin lokaia jued duen n ai.
20So geschehe denen vom HERRN, die mir zuwider sind und reden Böses wider meine Seele.
21A komui, Mai n Ieowa ai Kot kotin wiawia ia, pweki mar omui; pwe omui kala n an kajampwal, dore ia la!
21Aber du, HERR Herr, sei du mit mir um deines Namens willen; denn deine Gnade ist mein Trost: errette mich!
22Pwe n ai me luet o jamama, o nan mo n io n i olar.
22Denn ich bin arm und elend; mein Herz ist zerschlagen in mir.
23I kin tanwei dueta mota, o i pan kamajak wei dueta manjiek amen.
23Ich fahre dahin wie ein Schatten, der vertrieben wird, und werde verjagt wie die Heuschrecken.
24Na i kat luete kilar kaijejol, o uduk ai tikitikilar;
24Meine Kniee sind schwach von Fasten, und mein Fleisch ist mager und hat kein Fett.
25O i wialar men lalaue re ’rail; ni ar kila n ia, re kin due duailok!
25Und ich muß ihr Spott sein; wenn sie mich sehen, schütteln sie ihren Kopf.
26Mai n Ieowa, ai Kot, kom kotin dore ia la duen omui kala n an!
26Stehe mir bei, HERR, mein Gott! hilf mir nach deiner Gnade,
27Pwe ren aja, mepukat tapi ja n ni lim omui, me komui Ieowa kotin wiadar mepukat.
27daß sie innewerden, daß dies sei deine Hand, daß du, HERR, solches tust.
28Menda, ma re lalaue, kom kotin kapai ia da. Ma re palian ia, ren namenokala, pwe japwilim omui ladu en pereperen.
28Fluchen sie, so segne du. Setzen sie sich wider mich, so sollen sie zu Schanden werden; aber dein Knecht müsse sich freuen.
29Re kotin wiai o n ai imwintiti, ren likau kida namenok, o ren purio n nan me jued dueta likau pup.
29Meine Widersacher müssen mit Schmach angezogen werden und mit ihrer Schande bekleidet werden wie ein Rock.
30I pan danke Ieowa melel ni au ai, o i pan kapi n a i nan pu n en me toto.
30Ich will dem HERRN sehr danken mit meinem Munde und ihn rühmen unter vielen.
31Pwe a kotikot ni pali maun en me jamama, pwen dorela i ja n ir, me kadeikada i, en kamela.
31Denn er steht dem Armen zur Rechten, daß er ihm helfe von denen, die sein Leben verurteilen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.