مزامیر 109
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1خدای تسبیح من، خاموش مباش!
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. Gott, mein Ruhm, schweige nicht!
2زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.
2Denn sie haben ihr gottloses und falsches Maul gegen mich aufgetan und reden wider mich mit falscher Zunge;
3به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.
3und sie reden giftig wider mich allenthalben und streiten wider mich ohne Ursache.
4به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.
4Dafür, daß ich sie liebe, sind sie wider mich; ich aber bete.
5و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.
5Sie beweisen mir Böses um Gutes und Haß um Liebe.
6مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.
6Setze Gottlose über ihn; und der Satan müsse stehen zu seiner Rechten.
7هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.
7Wenn er gerichtet wird, müsse er verdammt ausgehen, und sein Gebet müsse Sünde sein.
8ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.
8Seiner Tage müssen wenige werden, und sein Amt müsse ein anderer empfangen.
9فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.
9Seine Kinder müssen Waisen werden und sein Weib eine Witwe.
10و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.
10Seine Kinder müssen in der Irre gehen und betteln und suchen, als die verdorben sind.
11طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.
11Es müsse der Wucherer aussaugen alles, was er hat; und Fremde müssen seine Güter rauben.
12کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.
12Und niemand müsse ihm Gutes tun, und niemand erbarme sich seiner Waisen.
13ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
13Seine Nachkommen müssen ausgerottet werden; ihr Name werde im andern Glied vertilgt.
14عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.
14Seiner Väter Missetat müsse gedacht werden vor dem HERRN, und seiner Mutter Sünde müsse nicht ausgetilgt werden.
15و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.
15Der HERR müsse sie nimmer aus den Augen lassen, und ihr Gedächtnis müsse ausgerottet werden auf Erden,
16زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.
16darum daß er so gar keine Barmherzigkeit hatte, sondern verfolgte den Elenden und Armen und Betrübten, daß er ihn tötete.
17چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.
17Und er wollte den Fluch haben, der wird ihm auch kommen; er wollte den Segen nicht, so wird er auch ferne von ihm bleiben.
18و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.
18Er zog an den Fluch wie sein Hemd; der ist in sein Inwendiges gegangen wie Wasser, und wie Öl in seine Gebeine;
19پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.
19So werde er ihm wie ein Kleid, das er anhabe, und wie ein Gürtel, mit dem er allewege sich gürte.
20این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.
20So geschehe denen vom HERRN, die mir zuwider sind und reden Böses wider meine Seele.
21اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.
21Aber du, HERR Herr, sei du mit mir um deines Namens willen; denn deine Gnade ist mein Trost: errette mich!
22زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.
22Denn ich bin arm und elend; mein Herz ist zerschlagen in mir.
23مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.
23Ich fahre dahin wie ein Schatten, der vertrieben wird, und werde verjagt wie die Heuschrecken.
24زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.
24Meine Kniee sind schwach von Fasten, und mein Fleisch ist mager und hat kein Fett.
25و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.
25Und ich muß ihr Spott sein; wenn sie mich sehen, schütteln sie ihren Kopf.
26ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،
26Stehe mir bei, HERR, mein Gott! hilf mir nach deiner Gnade,
27تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.
27daß sie innewerden, daß dies sei deine Hand, daß du, HERR, solches tust.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.
28Fluchen sie, so segne du. Setzen sie sich wider mich, so sollen sie zu Schanden werden; aber dein Knecht müsse sich freuen.
29جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.
29Meine Widersacher müssen mit Schmach angezogen werden und mit ihrer Schande bekleidet werden wie ein Rock.
30خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.
30Ich will dem HERRN sehr danken mit meinem Munde und ihn rühmen unter vielen.
31زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.
31Denn er steht dem Armen zur Rechten, daß er ihm helfe von denen, die sein Leben verurteilen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.