مزامیر 66
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
1Ein Psalmlied, vorzusingen. Jauchzet Gott, alle Lande!
2جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
2Lobsinget zu Ehren seinem Namen; rühmet ihn herrlich!
3خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
3Sprechet zu Gott: “Wie wunderbar sind deine Werke! es wird deinen Feinden fehlen vor deiner großen Macht.
4تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
4Alles Land bete dich an und lobsinge dir, lobsinge deinem Namen.” (Sela.)
5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
5Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist in seinem Tun unter den Menschenkindern.
6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
6Er verwandelt das Meer ins Trockene, daß man zu Fuß über das Wasser ging; dort freuten wir uns sein.
7در توانایی خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امت‌ها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
7Er herrscht mit seiner Gewalt ewiglich; seine Augen schauen auf die Völker. Die Abtrünnigen werden sich nicht erhöhen können. (Sela.)
8ای قوم‌ها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
8Lobet, ihr Völker, unsern Gott; lasset seinen Ruhm weit erschallen,
9که جانهای ما را درحیات قرار می‌دهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
9der unsre Seelen im Leben erhält und läßt unsre Füße nicht gleiten.
10زیرا‌ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره راغال می‌گذارند.
10Denn, Gott, du hast uns versucht und geläutert wie das Silber geläutert wird;
11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
11du hast uns lassen in den Turm werfen; du hast auf unsere Lenden eine Last gelegt;
12مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب در‌آمدیم. پس ما را به‌جای خرم بیرون آوردی.
12du hast Menschen lassen über unser Haupt fahren; wir sind in Feuer und Wasser gekommen: aber du hast uns ausgeführt und erquickt.
13قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
13Darum will ich mit Brandopfern gehen in dein Haus und dir meine Gelübde bezahlen,
14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
14wie ich meine Lippen habe aufgetan und mein Mund geredet hat in meiner Not.
15قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
15Ich will dir Brandopfer bringen von feisten Schafen samt dem Rauch von Widdern; ich will opfern Rinder mit Böcken. (Sela.)
16ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
16Kommet her, höret zu alle, die ihr Gott fürchtet; ich will erzählen, was er an meiner Seele getan hat.
17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
17Zu ihm rief ich mit meinem Munde, und pries ihn mit meiner Zunge.
18اگر بدی را در دل خودمنظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی شنید.
18Wo ich Unrechtes vorhätte in meinem Herzen, so würde der Herr nicht hören;
19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.
19aber Gott hat mich erhört und gemerkt auf mein Flehen.
20متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
20Gelobt sei Gott, der mein Gebet nicht verwirft noch seine Güte von mir wendet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.