مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1Halleluja! Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Wer kann die großen Taten des HERRN ausreden und alle seine löblichen Werke preisen?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Wohl denen, die das Gebot halten und tun immerdar recht!
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4HERR, gedenke mein nach der Gnade, die du dem Volk verheißen hast; beweise uns deine Hilfe,
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5daß wir sehen mögen die Wohlfahrt deiner Auserwählten und uns freuen, daß es deinem Volk wohl geht, und uns rühmen mit deinem Erbteil.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6Wir haben gesündigt samt unsern Vätern; wir haben mißgehandelt und sind gottlos gewesen.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7Unsre Väter in Ägypten wollten deine Wunder nicht verstehen; sie gedachten nicht an deine große Güte und waren ungehorsam am Meer, am Schilfmeer.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Er half ihnen aber um seines Namens willen, daß er seine Macht bewiese.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9Und er schalt das Schilfmeer: da ward's trocken, und führte sie durch die Tiefen wie in einer Wüste
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10und half ihnen von der Hand des, der sie haßte, und erlöste sie von der Hand des Feindes;
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11und die Wasser ersäuften ihre Widersacher, daß nicht einer übrig blieb.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Da glaubten sie an seine Worte und sangen sein Lob.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13Aber sie vergaßen bald seiner Werke; sie warteten nicht auf seinen Rat.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14Und sie wurden lüstern in der Wüste und versuchten Gott in der Einöde.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15Er aber gab ihnen ihre Bitte und sandte ihnen genug, bis ihnen davor ekelte.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16Und sie empörten sich wider Mose im Lager, wider Aaron, den Heiligen des HERRN.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17Die Erde tat sich auf und verschlang Dathan und deckte zu die Rotte Abirams,
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18und Feuer ward unter ihrer Rotte angezündet, die Flamme verbrannte die Gottlosen.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19Sie machten ein Kalb am Horeb und beteten an das gegossene Bild
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20und verwandelten ihre Ehre in ein Gleichnis eines Ochsen, der Gras frißt.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21Sie vergaßen Gottes, ihres Heilands, der so große Dinge in Ägypten getan hatte,
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22Wunder im Lande Hams und schreckliche Werke am Schilfmeer.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23Und er sprach, er wolle sie vertilgen, wo nicht Mose, sein Auserwählter, in den Riß getreten wäre vor ihm, seinen Grimm abzuwenden, auf daß er sie nicht gar verderbte.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24und sie verachteten das liebe Land, sie glaubten seinem Wort nicht
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25und murrten in ihren Hütten; sie gehorchten der Stimme des HERRN nicht.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26Und er hob auf seine Hand wider sie, daß er sie niederschlüge in der Wüste
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27und würfe ihren Samen unter die Heiden und zerstreute sie in die Länder.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28Und sie hingen sich an den Baal-Peor und aßen von den Opfern der toten Götzen
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29und erzürnten ihn mit ihrem Tun; da brach auch die Plage unter sie.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30Da trat Pinehas herzu und schlichtete die Sache; da ward der Plage gesteuert.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31Das ward ihm gerechnet zur Gerechtigkeit für und für ewiglich.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32Und sie erzürnten ihn am Haderwasser, und Mose ging es übel um ihretwillen.
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33Denn sie betrübten ihm sein Herz, daß ihm etliche Worte entfuhren.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34Auch vertilgten sie die Völker nicht, wie sie doch der HERR geheißen hatte;
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35sondern sie mengten sich unter die Heiden und lernten derselben Werke
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36und dienten ihren Götzen; die wurden ihnen zum Fallstrick.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37Und sie opferten ihre Söhne und ihre Töchter den Teufeln
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38und vergossen unschuldig Blut, das Blut ihrer Söhne und ihrer Töchter, die sie opferten den Götzen Kanaans, daß das Land mit Blutschulden befleckt ward;
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39und verunreinigten sich mit ihren Werken und wurden abgöttisch mit ihrem Tun.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40Da ergrimmte der Zorn des HERRN über sein Volk, und er gewann einen Greuel an seinem Erbe
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41und gab sie in die Hände der Heiden, daß über sie herrschten, die ihnen gram waren.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42Und ihre Feinde ängsteten sie; und sie wurden gedemütigt unter ihre Hände.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Er errettete sie oftmals; aber sie erzürnten ihn mit ihrem Vornehmen und wurden wenig um ihrer Missetat willen.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44Und er sah ihre Not an, da er ihre Klage hörte,
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45und gedachte an seinen Bund, den er mit ihnen gemacht hatte; und es reute ihn nach seiner großen Güte,
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46und er ließ sie zur Barmherzigkeit kommen vor allen, die sie gefangen hatten.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Hilf uns, HERR, unser Gott, und bringe uns zusammen aus den Heiden, daß wir danken deinem heiligen Namen und rühmen dein Lob.
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Gelobet sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit, und alles Volk spreche: Amen, halleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.