مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1ALLELUIA. Celebrate il Signore; perciocchè egli è buono; Perciocchè la sua benignità è in eterno.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Chi potrà raccontar le potenze del Signore? Chi potrà pubblicar tutta la sua lode?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Beati coloro che osservano la dirittura, Che fanno ciò ch'è giusto in ogni tempo.
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4Ricordati di me, o Signore, Secondo la tua benevolenza verso il tuo popolo; Visitami colla tua salute;
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5Acciocchè io vegga il bene de' tuoi eletti, E mi rallegri dell'allegrezza della tua gente, E mi glorii colla tua eredità.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6Noi, e i nostri padri, abbiam peccato, Abbiamo operato iniquamente ed empiamente.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7I nostri padri in Egitto non considerarono le tue maraviglie, Non si ricordarono della grandezza delle tue benignità; E si ribellarono presso al mare, nel Mar rosso.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Ma pure il Signore li salvò per l'amor del suo Nome, Per far nota la sua potenza;
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9E sgridò il Mar rosso, ed esso si seccò; E li fece camminar per gli abissi, come per un deserto.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10E li salvò di man di coloro che li odiavano, E li riscosse di man del nemico.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11E le acque copersero i lor nemici; E non ne scampò pure uno
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Allora credettero alle sue parole; Cantarono la sua lode.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13Ma presto dimenticarono le sue opere; Non aspettarono il suo consiglio;
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14E si accessero di cupidigia nel deserto; E tentarono Iddio nella solitudine.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15Ed egli diede loro ciò che chiedevano; Ma mandò la magrezza nelle lor persone.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16Oltre a ciò furono mossi d'invidia contro a Mosè, nel campo; E contro ad Aaronne, il Santo del Signore.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17La terra si aperse, e tranghiottì Datan, E coperse il seguito di Abiram.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18E il fuoco arse la lor raunanza; La fiamma divampò gli empi.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19Fecero un vitello in Horeb, E adorarono una statua di getto;
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20E mutarono la lor gloria In una somiglianza di bue che mangia l'erba.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21Dimenticarono Iddio, lor Salvatore, Il quale aveva fatte cose grandi in Egitto;
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22Cose maravigliose nel paese di Cam, Tremende al Mar rosso.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23Onde egli disse di sterminarli; Se non che Mosè, suo eletto, si presentò alla rottura davanti a lui, Per istornar l'ira sua che non distruggesse.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24Disdegnarono ancora il paese desiderabile; Non credettero alla sua parola.
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25E mormorarono ne' lor tabernacoli; Non attesero alla voce del Signore.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26Onde egli alzò loro la mano, Che li farebbe cader nel deserto;
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27E che farebbe cader la lor progenie fra le genti, E che li dispergerebbe per li paesi.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28Oltre a ciò si congiunsero con Baal-peor, E mangiarono de' sacrificii de' morti;
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29E dispettarono Iddio co' lor fatti, Onde la piaga si avventò a loro.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30Ma Finees si feve avanti, e fece giudicio; E la piaga fu arrestata.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31E ciò gli fu reputato per giustizia, Per ogni età, in perpetuo.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32Provocarono ancora il Signore ad ira presso alla acque di Meriba, Ed avvenne del male a Mosè per loro.
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33Perciocchè inasprirono il suo spirito; Onde egli parlò disavvedutamente colle sue labbra.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34Essi non distrussero i popoli, Che il Signore aveva lor detto;
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35Anzi si mescolarono fra le genti, Ed impararono le loro opere;
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36E servirono a' loro idoli, E quelli furono loro per laccio;
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37E sacrificarono i lor figluoli. E le lor figliuole a' demoni;
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38E sparsero il sangue innocente, Il sangue de' lor figliuoli e delle lor figliuole, I quali sacrificarono agl'idoli di Canaan; E il paese fu contaminato di sangue.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39Ed essi si contaminarono per le loro opere, E fornicarono per li lor fatti.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40Onde l'ira del Signore si accese contro al suo popolo, Ed egli abbominò la sua eredità;
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41E li diede in man delle genti; E quelli che li odiavano signoreggiarono sopra loro.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42E i lor nemici li oppressarono; Ed essi furono abbassati sotto alla lor mano.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Egli li riscosse molte volte; Ma essi lo dispettarono co' lor consigli, Onde furono abbattuti per la loro iniquità.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44E pure egli ha riguardato, quando sono stati in distretta; Quando ha udito il lor grido;
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45E si è ricordato inverso loro del suo patto, E si è pentito, secondo la grandezza delle sue benignità.
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46Ed ha renduti loro pietosi Tutti quelli che li avevano menati in cattività.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Salvaci, o Signore Iddio nostro, E raccoglici d'infra le genti; Acciocchè celebriamo il Nome della tua santità, E ci gloriamo nella tua lode.
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Benedetto sia il Signore Iddio d'Israele di secolo in secolo. Or dica tutto il popolo: Amen. Alleluia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.