مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Diodati Bibbia 1885
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1LODATE il Signore; Perciocchè egli è cosa buona e dilettevole di salmeggiar l'Iddio nostro; La lode è decevole.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Il Signore è quel ch'edifica Gerusalemme; Egli raccoglierà i dispersi d'Israele.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Egli è quel che guarisce quelli che hanno il cuor rotto, E fascia le lor doglie;
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Che conta il numero delle stelle; Che le chiama tutte per li nomi loro .
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Il nostro Signore è grande, e di gran forza; La sua intelligenza è infinita.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Il Signore solleva i mansueti; Ed abbatte gli empi fino a terra.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Cantate al Signore con lode; Salmeggiate colla cetera all'Iddio nostro;
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Il qual copre il cielo di nuvole, Ed apparecchia la pioggia alla terra, E fa che i monti producono l'erba.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Che dà la sua pastura al bestiame. A' figli de' corvi, che gridano.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Egli non si compiace nella forza del cavallo; Egli non gradisce le gambe dell'uomo.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Il Signore gradisce quelli che lo temono, Quelli che sperano nella sua benignità.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Gerusalemme, celebra il Signore; Sion, loda il tuo Dio.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Perciocchè egli rinforza le sbarre delle tue porte; Egli benedice i tuoi figliuoli in mezzo di te.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Egli è quel che mantiene il tuo paese in pace; Che ti sazia di grascia di frumento;
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15Che manda il suo dire in terra; E la sua parola corre velocissimamente;
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Che manda la neve a guisa di lana; Che sparge la brina a guisa di cenere;
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Che getta il suo ghiaccio come per pezzi; E chi potrà durar davanti al suo freddo?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Egli manda la sua parola, e fa struggere quelle cose; Egli fa soffiare il suo vento, è le acque corrono.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19Egli annunzia le sue parole a Giacobbe; I suoi statuti e le sue leggi ad Israele.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Egli non ha fatto così a tutte le genti; Ed esse non conoscono le sue leggi. Alleluia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.