مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1BOEIPA te thangthen uh. Mamih kah Pathen tingtoeng he then tih koehnah neh naepnoi rhoeprhui pai.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Jerusalem aka thoh BOEIPA loh a heh tih Israel te a calui.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Lungbuei a rhek rhoek te a hoeih sak tih a hma te a poi pah.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Aisi rhoek ke amah tarhing la a tae tih a ming te rhip a sui.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Mamih kah Boeipa tah len tih a thadueng khaw yet. A lungcuei te tae lek pawh.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Kodo rhoek aka tungaep BOEIPA loh halang rhoek te diklai la a kunyun sak.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7BOEIPA te uemonah neh doo lamtah mamih kah Pathen te rhotoeng neh tingtoeng uh.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Vaan ke khomai neh a thing tih diklai ham khotlan a hmoel pah dongah tlang ah sulrham a poe sak.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9A pang uh vaengah rhamsa ham neh vangak ca ham a buh a khueh pah.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Marhang kah thayung thamal neh hmae pawt tih, hlang kho dongah khaw aka ngaingaih pawh.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Amah aka rhih so neh a sitlohnah dongah aka ngaiuep ni BOEIPA loh a ngaingaih.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Aw Jerusalem BOEIPA taengah domyok ti lamtah, aw Zion na Pathen te thangthen laeh.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Na vongka kah thohkalh te a caang sak tih na kotak kah na ca rhoek te yoethen a paek .
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Na khorhi ah rhoepnah a khueh tih cang tha te nang n'kum sak.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15A olthui te diklai la a tueih tih a ol loh leklek yong.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Vuelsong te tumul bangla a haeh tih vueltling te hmaiphu bangla a yaal.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17A rhaelnu te a tham la a lun vaengah a khosik hmai ah unim aka pai thai?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18A ol a tueih vaengah te rhoek yut tih a hil neh a hmuh vaengah tui la cip.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19A ol te a ol bangla Jakob taengah, a oltlueh neh a laitloeknah Israel taengah a phoe sak.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Te te namtom boeih taengah a saii pawt dongah ni laitloeknah te a ming uh pawh. BOEIPA te thangthen uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.