مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Aw ka hinglu, BOEIPA te uem lah. Ka BOEIPA Pathen namah tah na sang tangkik tih mueithennah neh rhuepomnah te na bai.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2Khosae neh himbai bangla muelh aka thing uh himbaiyan bangla vaan ah dup aka phaih,
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3A imhman te tui soah aka ci, khomai te leng la aka saii, khohli phae neh aka cet,
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4khohli te a puencawn la aka saii tih hmai tak aka tueih loh,
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5diklai khaw amah hmuen ah a suen tih kumhal ah tuen yoeyah pawh.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6Anih te tuidung neh pueinak bangla na khuk tih tui rhoek loh tlang rhoek soah pai uh.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7Namah kah tluungnah dongah rhaelrham uh tih na khohum ol dongah tamto uh.
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8Tlang tom a lan uh tih amih ham na suen kolbawn hmuen la suntla uh.
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9Khorhi na suem te a poe uh thai pawt dongah diklai khuk ham ha mael uh thai pawh.
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10Tuisih rhoek te soklong la a loei tlang rhoek laklo ah long uh.
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11Kohong kah mulhing boeih te tui a tul uh tih kohong marhang rhoek khaw a tuihalh dip uh.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12A taengah vaan kah vaa loh kho a sak uh tih thingsam laklo ah a ol huphup loei.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13Tlang boeih te a imhman lamkah aka suep, BOEIPAnamah kah kutci loh diklai te a hah sak.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14Rhamsa ham sulrham poe tih, hlang kah thohtatnah hamla baelhing neh, diklai lamkah buh na thoeng sak.
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15Te dongah misurtui loh hlanghing thinko ko a hoe sak, situi loh maelhmai a hlampan sak tih buh loh hlanghing thinko a duel.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16BOEIPA loh a ling thingkung, Lebanon kah lamphai te a kum sak uh.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17Teah te vaa loh bu a tuk tih, bungrho loh hmaical dongah a im a khueh.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18Tlang sang boeih te sathai ham om tih, pango boeih khaw saphih ham hlipyingnah la om.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19Khoning ham hla a saii tih khomik loh a khotlak khaw a ming.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20Khohmuep na khueh tih khoyin ha pawk vaengah duup kah mulhing boeih loh a khuiah yuel uh.
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21Maeh te sathueng rhoek loh a kawk thil uh tih a caak te Pathen taengah a tlap uh.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22Khomik a thoeng neh vawl khoem uh tih a khuisaek la kol uh.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Hlang he a bisai ham neh a thohtatnah la kholaeh hil cet.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24BOEIPA nang kah kutngo he yet tangkik. Te rhoek boeih te cueihnah nen ni na saii. Na hnopai rhoemah diklai ah baetawt coeng.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25Tuitunli aka len tih a dang, aka dangka ah, rhulcai mulhing a yit a len tae lek pawt la om bal.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26Teah te sangpho rhoek loh pongpa uh tih a khuiah aka luem ham Leviathan te na saii.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27A tuetang vaengah amih caak paek ham khaw amih loh namah taengla boeih lamso uh.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28Amih taengah na paek te a rhuh uh. Na kut na hlam tih hnothen kum uh.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29Na maelhmai na thuh vaengah let uh. A hil na khoem pah vaengah pal uh tih laipi la bal uh.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30Na mueihla na tueih daengah anmih te suen uh tih diklai maelhmai khaw na tlaih pueng.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31BOEIPA kah thangpomnah tah kumhal duela om tih, a bibi dongah BOEIPA a kohoe saeh.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32Diklai a paelki vaengah thuen tih, tlang rhoek te a taek vaengah khuu.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33Ka hingnah neh BOEIPA te ka hlai vetih ka om rhuet vaengah ka Pathen te ka tingtoeng ni.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Ka olding he anih ham a lungtui saeh. Kai tah BOEIPA dongah ka kohoe coeng.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35Hlangtholh rhoek te diklai lamloh mitmoeng uh saeh lamtah halang rhoek khaw koep om boel saeh. Aw ka hinglu, BOEIPA tah a yoethen pai saeh tila BOEIPA te thangthen lah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.