مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Славьте Господа; призывайте имя Его; возвещайте в народах дела Его;
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2воспойте Ему и пойте Ему; поведайте о всех чудесах Его.
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3Хвалитесь именем Его святым; да веселится сердце ищущих Господа.
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4Ищите Господа и силы Его, ищите лица Его всегда.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5Воспоминайте чудеса Его, которые сотворил, знамения Его и суды уст Его,
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6вы, семя Авраамово, рабы Его, сыны Иакова, избранные Его.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7Он Господь Бог наш: по всей земле суды Его.
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8Вечно помнит завет Свой, слово, которое заповедал в тысячу родов,
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9которое завещал Аврааму, и клятву Свою Исааку,
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10и поставил то Иакову в закон и Израилю в завет вечный,
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11говоря: “тебе дам землю Ханаанскую в удел наследия вашего”.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12Когда их было еще мало числом, очень мало, и они были пришельцами в ней
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13и переходили от народа к народу, из царства к иному племени,
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14никому не позволял обижать их и возбранял о них царям:
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15“не прикасайтесь к помазанным Моим, и пророкам Моим не делайте зла”.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16И призвал голод на землю; всякий стебель хлебный истребил.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17Послал пред ними человека: в рабы продан был Иосиф.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18Стеснили оковами ноги его; в железо вошла душа его,
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19доколе исполнилось слово Его: слово Господне испытало его.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20Послал царь, и разрешил его владетель народов и освободил его;
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21поставил его господином над домом своим и правителем над всем владением своим,
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22чтобы он наставлял вельмож его по своей душе и старейшин его учил мудрости.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Тогда пришел Израиль в Египет, и переселился Иаков в землю Хамову.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24И весьма размножил Бог народ Свой и сделал его сильнее врагов его.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25Возбудил в сердце их ненависть против народа Его и ухищрение против рабов Его.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26Послал Моисея, раба Своего, Аарона, которого избрал.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27Они показали между ними слова знамений Его и чудеса Его в земле Хамовой.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28Послал тьму и сделал мрак, и не воспротивились слову Его.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29Преложил воду их в кровь, и уморил рыбу их.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30Земля их произвела множество жаб даже в спальне царей их.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31Он сказал, и пришли разные насекомые, скнипы во все пределы их.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32Вместо дождя послал на них град, палящий огонь на землю их,
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33и побил виноград их и смоковницы их, и сокрушил дерева в пределах их.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Сказал, и пришла саранча и гусеницы без числа;
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35и съели всю траву на земле их, и съели плоды на полях их.
no verse 36 in this text
36И поразил всякого первенца в земле их, начатки всей силы их.
no verse 37 in this text
37И вывел Израильтян с серебром и золотом, и не было в коленах их болящего.
no verse 38 in this text
38Обрадовался Египет исшествию их; ибо страх от них напал на него.
no verse 39 in this text
39Простер облако в покров им и огонь, чтобы светить им ночью.
no verse 40 in this text
40Просили, и Он послал перепелов, и хлебом небесным насыщал их.
no verse 41 in this text
41Разверз камень, и потекли воды, потекли рекою по местам сухим,
no verse 42 in this text
42ибо вспомнил Он святое слово Свое к Аврааму, рабу Своему,
no verse 43 in this text
43и вывел народ Свой в радости, избранных Своих в веселии,
no verse 44 in this text
44и дал им земли народов, и они наследовали труд иноплеменных,
no verse 45 in this text
45чтобы соблюдали уставы Его и хранили законы Его. Аллилуия!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.