مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Bless the LORD, my soul. The LORD, my God, you are very great. You are clothed with honor and majesty.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2He covers himself with light as with a garment. He stretches out the heavens like a curtain.
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3He lays the beams of his rooms in the waters. He makes the clouds his chariot. He walks on the wings of the wind.
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4He makes his messengers winds, and his servants flames of fire.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5He laid the foundations of the earth, that it should not be moved forever.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6You covered it with the deep as with a cloak. The waters stood above the mountains.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7At your rebuke they fled. At the voice of your thunder they hurried away.
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8The mountains rose, the valleys sank down, to the place which you had assigned to them.
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9You have set a boundary that they may not pass over, that they don’t turn again to cover the earth.
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10He sends springs into the valleys. They run among the mountains.
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11They give drink to every animal of the field. The wild donkeys quench their thirst.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12The birds of the sky nest by them. They sing among the branches.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14He causes the grass to grow for the livestock, and plants for man to cultivate, that he may produce food out of the earth:
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15wine that makes the heart of man glad, oil to make his face to shine, and bread that strengthens man’s heart.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16The LORD’s trees are well watered, the cedars of Lebanon, which he has planted,
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17where the birds make their nests. The stork makes its home in the cypress trees.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18The high mountains are for the wild goats. The rocks are a refuge for the rock badgers.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19He appointed the moon for seasons. The sun knows when to set.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20You make darkness, and it is night, in which all the animals of the forest prowl.
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21The young lions roar after their prey, and seek their food from God.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22The sun rises, and they steal away, and lie down in their dens.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Man goes out to his work, to his labor until the evening.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24LORD, how many are your works! In wisdom, you have made them all. The earth is full of your riches.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25There is the sea, great and wide, in which are innumerable living things, both small and large animals.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26There the ships go, and leviathan, whom you formed to play there.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27These all wait for you, that you may give them their food in due season.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28You give to them; they gather. You open your hand; they are satisfied with good.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29You hide your face; they are troubled. You take away their breath; they die and return to the dust.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30You send out your Spirit and they are created. You renew the face of the ground.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31Let the LORD’s glory endure forever. Let the LORD rejoice in his works.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32He looks at the earth, and it trembles. He touches the mountains, and they smoke.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33I will sing to the LORD as long as I live. I will sing praise to my God while I have any being.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Let my meditation be sweet to him. I will rejoice in the LORD.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35Let sinners be consumed out of the earth. Let the wicked be no more. Bless the LORD, my soul. Praise the LORD!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.