مزامیر 38
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.
1LORD, don’t rebuke me in your wrath, neither chasten me in your hot displeasure.
2زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.
2For your arrows have pierced me, your hand presses hard on me.
3در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.
3There is no soundness in my flesh because of your indignation, neither is there any health in my bones because of my sin.
4زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.
4For my iniquities have gone over my head. As a heavy burden, they are too heavy for me.
5جراحات من متعفن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.
5My wounds are loathsome and corrupt because of my foolishness.
6به خود می‌پیچم وبی نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتم‌کنان تردد می‌کنم.
6I am in pain and bowed down greatly. I go mourning all day long.
7زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
7For my waist is filled with burning. There is no soundness in my flesh.
8من بی‌حس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.
8I am faint and severely bruised. I have groaned by reason of the anguish of my heart.
9ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.
9Lord, all my desire is before you. My groaning is not hidden from you.
10دل من می‌طپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
10My heart throbs. My strength fails me. As for the light of my eyes, it has also left me.
11دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار می‌ایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.
11My lovers and my friends stand aloof from my plague. My kinsmen stand far away.
12آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز می‌گویند و تمام روزحیله را تفکر می‌کنند.
12They also who seek after my life lay snares. Those who seek my hurt speak mischievous things, and meditate deceits all day long.
13و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.
13But I, as a deaf man, don’t hear. I am as a mute man who doesn’t open his mouth.
14و مثل کسی گردیده‌ام که نمی شنود و کسی‌که در زبانش حجتی نباشد.
14Yes, I am as a man who doesn’t hear, in whose mouth are no reproofs.
15زیرا که‌ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو‌ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
15For I hope in you, LORD. You will answer, Lord my God.
16چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
16For I said, “Don’t let them gloat over me, or exalt themselves over me when my foot slips.”
17زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام ودرد من همیشه پیش روی من است.
17For I am ready to fall. My pain is continually before me.
18زیرا گناه خود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.
18For I will declare my iniquity. I will be sorry for my sin.
19اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بی‌سبب بر من بغض می‌نمایند بسیاراند.
19But my enemies are vigorous and many. Those who hate me without reason are numerous.
20وآنانی که به عوض نیکی به من بدی می‌رسانند. برمن عداوت می‌ورزند زیرا نیکویی را پیروی می‌کنم.
20They who give evil for good are also adversaries to me, because I follow what is good.
21ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.
21Don’t forsake me, LORD. My God, don’t be far from me.
22و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.
22Hurry to help me, Lord, my salvation.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.