مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion.
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2On the willows in that land, we hung up our harps.
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3For there, those who led us captive asked us for songs. Those who tormented us demanded songs of joy: “Sing us one of the songs of Zion!”
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4How can we sing the LORD’s song in a foreign land?
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5If I forget you, Jerusalem, let my right hand forget its skill.
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6Let my tongue stick to the roof of my mouth if I don’t remember you, if I don’t prefer Jerusalem above my chief joy.
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7Remember, LORD, against the children of Edom in the day of Jerusalem, who said, “Raze it! Raze it even to its foundation!”
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8Daughter of Babylon, doomed to destruction, he will be happy who repays you, as you have done to us.
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
9Happy shall he be, who takes and dashes your little ones against the rock.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.