مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1バビロンの川々のほとり、そこに私たちは座った。 シオンを思い出したとき、私たちは泣いた。
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2その地の柳の木々に、 私たちは竪琴を掛けた。
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3私たちを捕らえ移した者たちが、そこで歌を求め、 私たちを苦しめた者たちが、喜びの歌を求めたからだ。 「シオンの歌を一つ、私たちに歌え」と。
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4異国の地で、どうして主の歌を歌えようか。
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5エルサレムよ、もし私があなたを忘れるなら、 私の右の手が、その巧みさを忘れるように。
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6もし私があなたを思い出さないなら、私の舌が上あごに張りつくように。 エルサレムを何にもまさる喜びとしないなら。
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7主よ、エルサレムの日に、エドムの子らが言ったことを覚えてください。 「破壊せよ！ その基までも破壊せよ！」と。
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8滅びに定められたバビロンの娘よ、 あなたに報いる者は幸いである。 あなたが私たちにしたとおりに。
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
9あなたの幼子を捕らえ、 岩に打ちつける者は幸いである。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.